தஞ்சை பெரிய கோயிலும் தேவதாசி முறையும் -வெளி ரங்கராஜன்

தஞ்சை பெரிய கோயிலும் தேவதாசி முறையும்
நம்முடைய கலாச்சார மரபில் தேவதாசி குறித்து உருவாக்கப்பட்டுள்ள மனப்பதிவுகளை முதலில் நாம் பரிசீலிக்க வேண்டியுள்ளது. சங்ககாலம் தொடங்கி நம்முடைய வரலாரெங்கும் குடும்ப அமைப்பைத் தாண்டி பொதுவெளிக்கு வந்த பரத்தையர்,விறலியர், ஆடல் பெண்கள்,தேவதாசியர் ஆகியோரின் வாழ்வியலும், ஒழுக்கமும், ஆண்மை ஒழுக்கவியல் பார்வைகளால் கடும் விவாதத்துக்கும், சிக்கலுக்கும் உள்ளாகி இருப்பதை நாம் பார்க்க முடியும். கல்வி, கலைத்தேர்ச்சி, புலமை ஆகிய வாழ்வியல் செறிவுக்கான தகுதிகள் இருந்த நிலையிலும் அவர்கள் தொடர்ந்து இழிவுக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட நிலையே நம்முடைய கலாச்சார மரபாக உள்ளது. தமிழ் சமூகத்தின் இத்தகைய மனஇயலை நாம் மீண்டும் மீண்டும் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியுள்ளது. ஏனென்றால்; இது ஆண் பெண் உறவு நிலைகள் குறித்த சமூகத்தின் நுண்ணுணர்வு சார்ந்த விசயமாக உள்ளது. இன்று தலித்துக்கள், அரவாணிகள் போன்ற விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வியல் குறித்த கவனங்களும் பதிவுகளும் பெருகிவரும் நிலையில் ஆணியச் சமூகத்தின் சுரண்டல் கருவிகளாக ஆக்கப்பட்டிருந்த பாரிதாபத்திற்குறிய தேவதாசிகளின் சுய வாழ்க்கை குறித்த பதிவுகளும், நிலைப்பாடும் அவர்களுடைய வாழ்வியல் பற்றிய மேலான புரிதலுக்கு உதவ முடியும்.

தேவதாசி மரபில் வந்தவரும் கலைத்திறமையும், புலமையும் கொண்டவரான பெங்களூர் நாகரத்தினம்மா தன்னுடைய சுயசரிதையைக் கன்னடத்தில் எழுதி இருக்கிறார். அண்மையில் திருநங்கைத் தோழியரான லிவிங் ஸ்மைல் வித்யா ‘என் பெயர் வித்யா’ என்று எழுதிய சுயசரிதை, சில கல்லூரிகளில் துணைப்பாடமாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. நம்முடைய சமூகத்தின் ஒழுக்கவியல் கண்ணோட்டத்தைத தேவதாசியர் பார்வையிலிருந்து பரிசீலனை செய்யும்போதே கற்பொழுக்கம் குறித்த ஆணிய இரட்டை அளவுகோல்கள் புலப்படும். களவொழுக்கம், பரத்தமை போன்ற பண்புகள் நம்முடைய தமிழ்க்கலாச்சாரத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவையாக இருந்தும் கற்பின் மறுபக்கமாக விளங்கிய இந்தப் பிற ஒழுக்கங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட தகுதி பரிசீலனைக்குரியதாக உள்ளது. குடும்ப அமைப்புக்கு வெளியே ஆணின் சமூகக், கலாச்சார மற்றும் பாலியல் தேவைகளுக்காக பெண்ணின் இருப்பு கொண்டாடப்பட்ட நிலையில் அதற்கான மதிப்பு வழக்கப்படாமல் அவள் இழித்துரைக்கப்படுவது ஒரு நோய்க்கூறான பார்வையே ஆகும். ஒரு வகையில் கலைகள் கைவரப்பெற்றவர்களையும், குடும்ப நிறுவனத்தைச் சார்ந்திராதவர்களையும் ஆணின் அச்சத்துடன் நோக்கியதை இது காட்டுகிறது.
தமிழக இலக்கிய மரபில் ஆண்டாள், காரைக்கால் அம்மையார், ஔவையார், காளிமுத்து முத்துப்பழனி போன்ற பதியை உதறியவர்களே அறிவுவெளியில் சுதந்திரமாய் இயங்கி பெண் குரல்களைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். காளமேகப்புலவார் காலத்தில் வாழ்ந்த கணிகை காளிமுத்தவின் ‘ வருணகுலாதித்தன் மடல்’ நூலில் பெண்ணுடல் மொழி தைரியமாக முன்வைக்கப்படுகிறது. அதேபோல் தஞ்சையை ஆண்ட பிரதாபசிம்மன் அவையில் புலவராகவும் , கணிகையாகவும் இருந்த முத்துப்பழனி எழுதிய ‘ராதா சாந்தவனம்’ என்ற காதல் பிரபந்தத்தை யாரும் புதுப்பிக்க முன்வராத நிலையில் பெங்களூர்  நாகரத்தினம்மா அதைத் தானே புதப்பித்து முன்னுரையும் எழுதினார். ஆனால் அது நாவலாசிரியரும், சீர்திருத்தவாதியுமான வீரேசலிங்கத்தின் எதிர்ப்பால் தடை செய்யப்பட்டது. மரபை மீறிய பெரியாரின் வழிவந்த திருவாரூர் தங்கராசு கூட ‘ரத்தக்கண்ணீர்’ படத்தில் மரபுவழிக் கண்ணோட்டத்துடனேயே வேசையை இழிவு செய்துள்ளார். மூவலூர்  ராமாமிர்தம் அம்மையாரின் ‘தாசிகள் மோசவலை அல்லது மதிபெற்ற மைனா;’ நாவல் இன்னொரு உதாரணம். அண்மையில் நவீனப் பெண் கவிஞர்களின் உடல்மொழி சார்ந்த கவிதைகளைத் திராவிட இயக்கக் கவிஞர்களும், அப்துல் ரஹ்மான் போன்றவர்களும் முற்போக்கு என்று கூறிக்கொள்பவர்களும் வன்முறையுடன் எதிர்கொண்டதை நாம் இங்கு நினைவுகூர வேண்டும். மரபான ஆணியல் ஒழுக்கவாதப் பார்வையிலிருந்து இவர்களும் தப்பவில்லை.
ஆனால் அவைதீக இலக்கியங்களான சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை போன்றவற்றில் ஆடற்கணிகையார்  குறித்த அனுதாபம் உள்ளது. அவா;களுடைய கலைத்திறமை போற்றப்படுகிறது. மாதவி, மணிமேகலை, அம்ரபாலி போன்றவார்கள் பிக்குணிகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள். நம்முடைய பாணர் மரபிலும் வைதீகம் சாராத ஆடல் பாடல் சார்ந்த இயற்கை நெறிமரபு இருந்தது. விழாக்களும், கொண்டாட்டங்களும் அவைகளுக்கு அடிப்படைகளாக இருந்தன. இந்திரவிழா கொண்டாட்டங்களில் மாதவியும், மணிமேகலையும் ஆடுவது வழக்கமாக இருந்தது. விழாக்களும், கொண்டாட்டங்களும் அவைகளுக்கு அடிப்படைகளாக இருந்தன. இந்திரவிழா கொண்டாட்டங்களில் மாதவியும், மணிமேகலையும் ஆடுவது வழக்கமாக இருந்தது. பேரிலக்கியங்கள் வலியுறுத்திய ஆண்மை கற்புநெறிக் கோட்பாடுகளுக்கு மாறாக, மணிமேகலையும் ஆடுவது வழக்கமாக இருந்தது. பேரிலக்கியங்கள் வலியுறுத்திய ஆண்மை கற்புநெறிக் கோட்பாடுகளுக்கு மாறாக நம்முடைய நாட்டுப்புற இலக்கியங்களிலும், சிற்றிலக்கியங்களிலும் வாழ்வியல் சார்ந்த நெகிழ்வான பாலியல் நிலைப்பாடுகளை நாம் பார்க்க முடியும். நாட்டார் புராணமான ‘அல்லி’ அரசாணி மாலை’யில் செவ்வியல் சம்பிரதாயத்துக்கு மாற்றான ஒரு ஆணாதிக்க எதிர்ப்புக்குரல் தீவிரமாக ஒலிக்கிறது. மகாபாரத காவித்தின் கதைக்கூறுகள் பல மாற்றங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு ஒரு தமிழ் நாட்டுப்புறக் கதையாடல் பின்புலத்தில் பெண்ணின் மாறுபட்ட கட்டுமானம் முன்நிறுத்தப்படுகிறது. சநாதன பாலியல் சமன்பாடு தலைகீழாக்கப்பட்டு ஒரு தன்னிச்சையான சுயத்திறன் மிக்க ஒரு பாலியல் பெண்படிமம் இக்கதைப்பாடலில் முன்வைக்கப்படுகிறது. ஆண்மை பெண்மை தொடர்பான மாறாத கருத்தாக்கங்களை மறுவடிவாக்கம் செய்து அதுவரைப் பிரபலமாக இருந்த ஆண்மைக் கோட்பாடுகளை நாட்டார் கதைப்பாடலான ‘அல்லி அரசாணி மாலை’ துணிச்சலாக கட்டுடைப்பு செய்தது. மதுரை, கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களில் வில்லுப்பாட்டு வடிவில் இது போன்ற பல பெண்மையப் புராணங்கள் வெளிப்பட்டுள்ளன. பேண்ணடிமையை வலியுறத்தும் பல செவ்வியல் பெருங்கதையாடல்களுக்கு மாற்றாக நம்முடைய பல நாட்டுப்புற இலக்கியங்களில் பெண்குரல் என்பது உரிய மதிப்புடனும், கௌவரவத்துடனும் எதிரொலிக்கிறது.
தற்கால நவீன இலக்கியங்களில் தேவதாசிகளை அனுதாபத்துடன் பார்க்கும் போக்கு உள்ளது. தி.ஜானகிராமனின் மோகமுள், ஜி.நாகராஜனின் குறத்திமுடுக்கு மற்றும் நாளை மற்றுமொரு நாளே நாவல்களில் போலி மதிப்பீடுகள் இன்றி அவர்கள் வாழ்க்கை சித்தரிக்கப்படுகிறது. கோபிகிருஷ்ணனின் அவலம் சிறுகதையில் ஒரு பாலியல் தொழிலாளியிடம் ஆழ்ந்த பிணைப்பும், பாதுகாப்பும் பெறும் ஒரு ஆணின் மனநிலை சித்தரிக்கப்படுகிறது. பிரெஞ்சு எழுத்தாளா; ஜெனேயின் balcony நாடகத்தில் ஒரு
பாசிச அரசாங்கத்துக்கு எதிரானப் போராட்ட ஆலொசனை ஒரு பாலியல் தொழிலாளியின் வீட்டிலேயே பாதுகாப்பாக திட்டமிடப்பட்டு செயல்படுத்தப்படுகிறது. ஆணுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டிருந்த பொதுவெளியில் இப்பெண்களே இடம் பெற்றிருக்கின்றனா;. ஆனால் மனிதாபிமானமற்று போலி ஒழுக்க வரையறைகளுடன் அவர்களுடைய பங்களிப்புகளைப் புறம் தள்ளி இழிவு செய்கிறது நம் சமூகம்.

இப்போது கூட தமிழ் ஊடகங்களும், வணிகப் பத்திரிக்கைகளும் நடிகைகளைப் பற்றிய செய்திகளை வைத்தே வியாபாரம் செய்கின்றன. ஆனால் அவர்களின் ஒழுக்கத்தைப் பற்றி இழிவாக விமர்சிக்க அவை தயங்குவதில்லை. தங்கர்பச்சான் நடிகைகளை விபச்சாரிகள் என்று சொல்லியபோது தமிழ்ச் சூழலில் பெரிய எதிர்ப்பு உருவாகவில்லை. ஆனால் குஷ்பு பாதுகாப்பான பாலியல் உறவு பற்றிப் பேசியபோது கலாச்சாரம் கெட்டுவிட்டதாக ஆர்ப்பாட்டங்கள் செய்யப்பட்டன. சமூக ஒழுக்கம் என்பது குறித்த அக்கறையில்லாமல் பெண்ணின் கற்பு குறித்த அக்கறையில்லாமல் பெண்ணின் கற்பு குறித்த மிகைப்படுத்தப்பட்ட சொல்லாடல்களே கலாச்சாரம் என்பதாக இந்தக் கலாச்சாரக் காவலர்களால் முன்வைக்கப்படுகின்றன. பெண்ணின் சமூகவெளியை மறுத்து அநீதிக்கு எதிராகப் பெண் கிளார்ந்தெழாதபடி அவளைபபழமைக் கருத்துக்களால் முடக்கும் வேலையையே நம்முடைய ஊடகங்கள் அன்றாடம் செய்து வருகின்றன.
ராஜராஜசோழன் காலத்தில் நிறுவனப்படுத்தப்பட்ட தேவதாசி முறை மற்றும் அதன் வீழ்ச்சியின் பின் விளைவகளாகவே இது போன்ற பெண் இழிவுக் கருத்துக்கள் சமூகத்தில் வேரூன்ற ஆரம்பித்தன. ஆனால் தேவதாசி எதிர்ப்பு என்பது அப்பெண்ணின் ஒழுக்கப் பிறழ்வைத்தான் குறிவைத்துக் தாக்கியதே தவிர அத்தகைய ஒழுக்கக் கேட்டுக்கு ஆதாரமான சமூக பொருளாதார ஏற்பாடுகளை அல்ல. முத்துலட்சுமி ரெட்டி தேவதாசி முறை என்பது விபச்சாரம் என்ற நிலைக்கு தாழ்ந்ததின் காரணம் அவர்களது சமூக வாழ்வியல் கண்ட மாற்றங்கள் தான் என்பதை அங்கீகரித்து அம்மாற்றங்கள் அவளை மேலும் சேதப்படுத்தாமல் இருக்க அவர்கள் ஜீவனத்துக்கு வேண்டியதை அவர்களுக்கு பெற்றுத்தர முனைந்தார். ஆனால் அதில் அதில் அவர் முழுவெற்றி பெறமுடியவில்லை.
கோவில்களில் சோழர்களால் நிலைபெற்ற தேவதாசி முறையை ஆராய்வதற்கு முன்னால் நம்முடைய கலாச்சார வாழ்வில் கோவில்கள் வகித்த இடம் குறித்த உணர்வு அவசியமானது. கோவில்கள் நம்முடைய கலாச்சாரத்தில் வெறும் வழிபாட்டு உணர்வுக்கான இடங்களாக மட்டும் இல்லை. நம்முடைய பல்வேறு அழகியல் உணர்வுகள் மற்றும் செயல்பாடுகளுக்கான வடிகால்களாக கோவில் சூழல் பயன்பட்டது. சிற்பம் மற்றும் ஓவியக்கலை வெளிப்பாட்டிற்கான இடங்களாகவும் அவை இருந்தன. நம்முடைய வழிபாட்டு மரபின் ஒரு அங்கமாக இசையும், நடனமும் பலகாலங்களாக இருந்து வருகின்றன. நடனப்பெண் வடிவம் என்பது கோவில் கலாச்சாரத்தின் பிரிக்க முடியாத அடையாளமாகவே உள்ளது. நீண்ட கோவில் பிரகாரங்கள் இத்தகைய படிமங்களைத் தாங்கி ஒரு பிரத்யேகமான அழகிய பயணத்தை சாத்தியப்படுத்தி இருக்கின்றன. உண்மையில் தேவதாசி மரபின் தோற்றம் குறித்து பல மாறுபட்ட கருத்துகள் உள்ளன. வேத இலக்கியம் அதிகாலை தெய்வமாகிய உஷையைக் குறிப்பிடும்போது பூ  வேலைப்பாடுகளுடைய ஆடையை அணிந்த ஒரு நாட்டியப் பெண்ணாகவே வர்ணிக்கிறது. ஆகமங்களில் கணிகையர்  என்று அழக்கப்பட்ட தேவதாசிகளைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. ஆகம வழிப்பட்ட கோவில்களின் பெருக்கம் ஏற்பட்ட 5-6ம் நூற்றாண்டிலேயே இம்மரபு உறுதியடைந்த நிலை உள்ளது. சோழர்களுக்கு முந்தைய பல்லவர் ஆட்சிக் காலத்திலேயே கோவில்கள் கலைக்கூடங்களாகத் திகழ்ந்தன. ருத்ரகணிகையர்  என்ற பெயரால் தேவதாசியர் பணியாற்ற அமர்த்தப்பட்டனர் எனத் தேவாரம் கூறுகிறது. ‘ காரிகையர் பண்பாட சேயிழையார் நடமாடுந் திருவையாறே’ என்று சம்பந்தர்  பதிகம் பாடுகிறது. சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் திருவாரூர் கோவிலில் நடனமாடிய பரவையார் என்ற நாட்டியப் பெண்ணை எல்லோர் முன்னிலையிலும் திருமணம் செய்து கொண்டார். பெரிய கோவில்களில் எல்லாம் அவர்கள் பணியாற்றி இசையையும், நடனத்தையும் வளர்த்தனர். கும்பகோணம், திருவையாறு, திருவொற்றியூர், காஞ்சிபுரம் ஆகிய கோவில்களில் தேவதாசியர்   நடனமாடியதற்கான கல்வெட்டுகள் உள்ளன. பல்லவர்களின் ஓவியக் களஞ்சியமான சித்தன்ன வாசலில் உள்ள நடனமாதர்  ஓவியங்கள் தேவரடியார் பற்றிய வடிவமே
ராஜராஜ சோழன் ஆட்சிக்காலத்தில் தேவதாசி முறை நிறுவனப்படுத்தப்பட்ட தேவதாசிகள் கோவில் ஊழியர்களாக்கப்பட்டனர். இது ஒருவிதமான அடிமை முறை அவர்கள் மேல் திணிக்கப்பட்டது. இவர்கள் காலத்தில் பெரும் போர்கள் நடைபெற்ற நிலையில், போர் நடைபெற்ற இடங்களிலிருந்து சிறை பிடிக்கப்பட்ட பெண்கள் அரசுப் பணிக்கெனவும், கோவில் பணிக்கெனவும் நியமிக்கப்பட்டனர். சிறை பிடிக்கப்பட்ட பெண்கள் கோவில் பணிக்கென போர் நடைபெற்ற இடங்களிலிருந்து வெவ்வேறு இடங்களில் குடியமர்த்தப்பட்டனர். தேவரடியராக நியமிக்கப்பட்ட பெண்கள் அனைவரும் நாட்டியமாடும் பெண்களாக இல்லை. அத்திறமை இல்லாதவர்களும், வயது வந்தவர்களும் கவரி வீசவும், திருப்பதியம் பாடவும், கோவிலைத் தூய்மை செய்யவும் நெல் குத்தும் தொழிலுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டனர். ராஜராஜன் தஞ்சைப் பெரியகோவிலை நிர்மாணித்த காலத்தில் இக்கோவிலில் பணிபுரிவதற்கென வெவ்வேறு கோவில்களில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த 400 தளிச்சேரிப் பெண்களைக் கொண்டுவந்து நியமித்தான். அவர்களுக்கு இரண்டாம் முறை பொட்டுக் கட்டப்பட்டது. இந்தத் தளிச்சேரிப் பெண்கள் வசிப்பதற்கென்று கோவிலை ஒட்டி மூன்று தளிச்சேரிகளை நியமித்தான். ராஜராஜனின் 29வது ஆட்சியாண்டு கல்வெட்டு அக்கோவிலில் பணியாற்றிய தளிச்சேரிப் பெண்களைப் பற்றிய செய்திகளைத் தருகிறது.
கோவிலில் பணிபுரிந்த தேவதாசியர் அனைவரும் போர்க்கைதிகளாகவோ அல்லது பரத்தையராயிருந்து வந்தவராக மட்டும் இல்லை. குடும்பப் பெண்களும் வறுமை காரணமாகவும், நேர்த்த காரணமாகவும் கோவில்களுக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டனர். ராஜராஜன் காலத்தில் ஒருவன் நான்கு பெண்களை 700 காசுகளுக்கு வாங்கி திருவாலங்காட்டு இறைவனுக்கு தேவரடியாராக அர்ப்பணித்த செய்தி அவ்வூர் கல்வெட்டில் காணப்படுகிறது. மூன்றாம் குலோத்துங்கன் காலத்தில் நிலவிய கொடிய பஞ்சம் காரணமாக வறுமைக்கு ஆளான சில குடும்பங்கள் தங்களைக் குடும்பத்தோடு கோவிலுக்கு பெண்களுடன் சிறுவர், சிறுமிகள் விற்கப்பட்ட செய்திகளும் உண்டு. இப்படிச் சோழர் காலத்தில் தேவதாசியர் அடிமை முறை, விற்பனை முறை நடைமுறையிலிருந்ததை கோவில்கள் தோறும் உள்ள கல்வெட்டுச் செய்திகள் மூலம் அறிய முடிகிறது.
கிரேக்க, ரோமானிய நாடுகளில் அடிமைகளுக்கு முத்திரை இடுவதைப் போல சோழர் காலத்தில் தேவதாசிகளுக்கு இலக்கினை இடும் பழக்கம் இருந்தது. சைவக் கோவில் தேவதாசிகளுக்கு சூல இலக்கினையும், வைணவக் கோவில் தேவதாசிகளுக்கு சக்கர இலக்கினையும் இடப்பட்டன. முதலாம் குலோத்துங்கன் ஆட்சியில் காளகஸ்தி கோவில் தேவரடியார்கள் அரசு இலக்கினை இடப்பட்டு அரண்மனைக்கு அனுப்பப்பட்டனர். மக்கள் எதிர்ப்பு மற்றும் முறையீட்டின் பேரில் அவர்கள் மீண்டும் இலக்கினை மாற்றப்பட்டு கோவிலுக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்ட செய்தி உள்ளது. இவ்வாறு அயல்நாட்டுப் படையெடுப்பின் போது சிறைபிடித்து வந்த அந்தப்புர மகளிர், இறைத்தொண்டுக்காக பெற்றோரால் நேர்ந்து விடப்பட்டவர்கள், வறுமை காரணமாக விற்கப்பட்ட பெண்கள் என பல திறத்தாரும் கோவிலில் இசை, நாட்டியம் மற்றும் இதர பணிகள் செய்ய பணிக்கப்பட்டனர். தேவதாசிகளுக்கு வரி ஒன்று விதிக்கப்பட்டது விஜயநகர ஆட்சிக்கால கல்வெட்டில் புலப்படுகிறது.
சோழப் பேரரசு தன்னுடைய அதிகார பலத்தால் தேவதாசியர் நிலையும், கோவில் கலைகளும் மேம்பாடு அமைந்த தோற்றத்தை உருவாக்கியது. இதன் பின்புலத்தில் நிகழ்ந்த வன்முறையும், மனித உழைப்புச் சுரண்டலும் வரலாற்றின் கண்களிலிருந்து மறைக்கப்பட்டு விட்டன. சோழர் காலத்துப் பிற்காலப் பாண்டியர் ஆட்சியில் பூசல்களும், கலகங்களும், கொள்ளைகளும் மிகுந்து கோவில் வழிபாட்டுச் சூழல் சிதைவடைந்தது. தேவதாசியர் வாழ்வியலும் நசிந்து துன்பங்களுக்குள்ளானது. சிதம்பரம் வைப்பி மற்றும் ஸ்ரீரங்கம் அம்சலேகா ஆகிய தேவதாசிகள் அந்நியப் படையெடுப்பின்போது தங்கள் உயிலைக் கொடுத்து கோவில் விக்ரங்களைக் காப்பாற்றினர். சோழர், பாண்டியர் அவர்களுக்கு வழங்கிய நிலங்களும் பின்னர் பறிபோயின. நாயக்கர் ஆட்சியிலும், மராட்டியர் ஆட்சியிலும், கலைகள் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்று ஒரு மறுமலர்ச்சிக்கான சூழல் சில காலம் நிலவியது. கம்பர் தன்னுடைய ராமாயண அரங்கேற்றத்துக்கு அஞ்சனாட்சி என்ற தேவதாசியிடம் சாற்றுக்கவி பெற்றார். ஆங்கில ஆட்சியின் தொடக்கத்தில் ஊர்ப்பெரிய மனிதர்கள் கையில் கோவில் நிர்வாகம் சென்று அவர்களுடைய விருப்பு வெறுப்புப்படி தேவதாசிகளுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய சலுகைகள் வழங்கப்பட்டன. காலம் காலமாக கோவில் வழிபாட்டின் அம்சமாக இருந்த நடனச் சடங்குமம், தேவதாசியருக்கு அளிக்கப்பட்ட மரியாதைகளும் காலப்போக்கில் சிதைவுற்றன.
அதிகார வழிபாடு கொண்ட வரலாற்றாசிரியர்கள் மன்னர்களின் பிரதாபங்களைப் பாடுவதையே வரலாறாக முன் நிறுத்துகின்றனர். வரலாற்றுச் சாதனைகளுக்குப் பின்புலத்தில் உள்ள வாழ்க்கை அவலத்தையும், மனித உழைப்புச் சுரண்டலையும் அவர்கள் முன்னிலைப்படுத்தத் தவறிவிடுகின்றனர். இதனால் ஒருபக்க சார்புப் பார்வைகள் உருவாகிவிடும் சோகம் நேர்ந்துவிடுகிறது. வரலாறுகள் மீண்டும் மீண்டும் மீள்வாசிப்பு செய்யப்பட்டு இருண்ட பகுதிகள் வெளிச்சம் பாய்ச்சப்பட வேண்டும். தங்களுடைய அவலமான வாழ்க்கைச் சூழலுக்கு இடையிலும் தேவதாசிகள் கலைகளுக்கு ஆற்றிய பங்களிப்பு குறித்த கணிப்புகளும், அவர்களுக்குக் கிடைத்த சமூக அவமதிப்பு குறித்த பரிசீலனைகளும் தமிழ் சமூகத்தின் பாலியல் உறவுநிலைகள் குறித்த கண்ணோட்டங்களை மேம்படுத்த உதவும். தான் கற்ற இசையை, நாட்டியத்தை, ஓவியத்தை மற்றும் பிற நுண்கலைகளை சமூகத்துக்கு அர்ப்பணித்து தம் வாழ்நாளைக் கழித்தவர்கள் இன்று அவைகளுக்கு உரிமையில்லாத நிலையில் வெறும் அவப்பெயரை சுமக்க நிர்பந்திக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
தேவதாசி நடனத்துடன் இணைந்த சமூக அவப்பெயரை நீக்க எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகள், பரத நாட்டியமாக இசை, நடனம் போன்ற நுண்கலைகளைப் பரவலாக்க உதவியிருந்தாலும் வாழ்வு சிதைவுற்ற நிலையிலும் வீணை தனம்மாள், பால சரஸ்வதி, எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி போன்ற அர்ப்பணிப்பு மிகுந்த கலைப்படைப்பாளிகளை உருவாக்கிய ஒரு மரபு சரியாக உள்வாங்கப்படாத நிலையே இன்று உள்ளது. இப்பிரச்சினையில் தேசிய மற்றும் திராவிடக் கட்சிகளின் போலிப் பண்பாட்டுவாதத்தைக் கடந்து பாரம்பரியம் குறித்த புரிதல், நுண்கலைகளின் சமகால இயக்கம், பெண் சுதந்திரத்துக்கான வெளி ஆகிய கூறுகளின் பின்புலத்தில் இம்மரபுகள் அணுகப்பட வேண்டும். பரதநாட்டியம் இன்று மேல்தட்டு வர்க்கத்தின் அந்தஸ்து அடையாளமாக, வர்த்தகப் பொருளாக மாறிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் தேவதாசிகள் உருவாக்கிய நாட்டிய மரபுகளின் செழுமையைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று தபஸ்யா என்கிற ஒரு அமைப்பு உருவாகியுள்ளது. வாழ்ந்து வரும் மரபுகள் என்ற பெயரில் தஞ்சை நால்வரின் நாட்டியப் பங்களிப்பை அது ஒரு ஆவணப்படமாக தயாரித்துள்ளது. தமிழர் கலைகள் என்று போலிப் பெருமை பேசும் திராவிடக் கட்சிகள் நம்முடைய மரபு நடனக் கலையை சுலபமாக நிறுவனப்படுத்தி பரவலாக்கியிருக்க முடியும். ஆனால் அவர்கள் செய்யவில்லை.
நான் ஒரு நாடகக்காரன். இசையையும், நடனத்தையும் நாடகத்தின் அங்கமாக நினைப்பவன். சிறுவயதில் கோவில்களில் நான் கேட்ட இசையும், நான் உலவிய பிரகாரங்களும், நான் சந்தித்த நடனப் படைப்பாளிகளும், வாசித்த இலக்கியங்களும் தான் எனக்குள் நாடகத்தை விதைத்திருக்கின்றன. கவனத்தைக் கோரிநிற்கும் எண்ணற்ற மௌனக்குரல்களிலிருந்தே நான் நாடகங்களுக்கான உத்வேகங்களைப் பெறுகிறேன்.
அவ்வகையில் புதிர்களும், அவலங்களும் நிறைந்து சமூகத்தின் அவமதிப்புக்கு உள்ளான தேவதாசி மரபின் சிக்கலான இழைகள் சமூகத்தின் மேலான புரிதலுக்கும், பரிசீலனைக்கும் உரியவை என்று நான் நம்புகிறேன். ஏனென்றால் இவற்றுடன் தமிழ் சமூகத்தின் அழகியல் உறவு நிலைகள் குறித்த கண்ணோட்டங்கள் பின்னிப் பிணைந்திருக்கின்றன. தேவதாசி தடைச்சட்டம் வந்தபோது தேவதாசிகளில் ஒரு பிரிவினர் முக்கியமாக பெங்களூர் நாகரத்தினம்மா, வீணை தனம்மாள், மைலாப்பூர் கெளரி அம்மாள் போன்ற முன்னணி தேவதாசிக் கலைஞர்கள் தடையை எதிர்த்து ஏன் போராட வேண்டும்? என்ற கேள்வி உள்ளது. நிச்சயம் பொருளாதாரக் காரணங்களுக்காக அந்த எதிர்ப்பு இருந்திருக்க முடியாது. அந்தத் தடையை ஏற்றுக் கொண்டால் அந்த அவப்பெயரையும் ஏற்றுக் கொண்டதாகிவிடும் என்று அவர்கள் நினைத்திருக்க வேண்டும். இன்று சர்வ சாதாரணமாக பெண் இழிவு மற்றும் ஆணாதிக்கத்துக்கான சொல்லாடலாக அது மாறிவிட்டது. பாலசரஸ்வதியும், ருக்மணிதேவி அருண்டேலும், முத்துலட்சுமி ரெட்டியும் இந்த அமசத்தின் வெவ்வேறு முகங்களையே பிரதிபிலிக்கிறார்கள். கலை தரும் வாழ்வு இன்பமும், இருப்பின் அவலங்களும் பின்னிப் பிணைந்த ஒரு முடிவுற்ற சிக்கல் இது. பிற்போக்குவரத்தையும், போலி சீர்திருத்தவாதத்தையும் கடந்து பார்க்கப்பட வேண்டியதாக இது உள்ளது.
ஓவ்வொரு காலக்கட்டத்திலும் உருவாக்கப்படும் சொல்லாடல்களே அக்காலகட்ட சூழலின் மனநிலை, கற்பனை, படைப்புக்கதி இவற்றுக்கான அடையாளங்களாக இருக்கின்றன. இன்று குடும்பம், சமூகம் ஆகிய கட்டமைப்புகள் பெரிதும் மாற்றமடைந்து கொண்டு வரும் சூழலில் ஆண் பெண் உறவு நிலைகளின் இறுக்கங்கள் தளர்ந்து நட்புணர்வும், தோழமை உணர்வுகளும் பெருகிக் கொண்டு வருகிற காலகட்டம் இது. முன்னெப்போதையும் விட இன்று கல்விக் கூடங்களில், வேலை பார்க்கும் இடங்களிலும், கலைப் பயிற்சிகளிலும், விளையாட்டுகளிலும், சமூக இயக்கங்களிலும் ஆணும் பெண்ணும் இணைந்து பணியாற்ற வேண்டிய சந்தர்ப்பங்கள் அதிகமாக உள்ளன. ஆண் பெண் உறவு நிலைகள் சார்ந்த கலாச்சாரத்தின் நுண் உணர்வுகள் போலித்தனமான கற்பிதங்களுடன் கொச்சைப்படுத்தப்படுவது சமூகத்தின் தோழமை உணர்வுகளையும், படைப்புணர்வையும் பாதிக்கக்கூடியது. முக்கியமாக பெண் இன்று எல்லாவிதமான அவமதிப்புகளுக்கும், அங்கீகார மறுப்புகளுக்கும் எதிராக வீறுகொண்டு எழக்கூடிய காலகட்டமாக இருக்கிறது. அதற்கான உத்வேகங்கள் காலத்தின் ஏடெங்கும் சிதறிக்கிடக்கின்றன

மக்கள் கலைஞனுக்கு மணி விழா

மக்கள் கலைஞனுக்கு மணிவிழா!

"இன்னவை தாம் கவி எழுத
ஏற்ற பொருள் என்று பிறர்
சொன்னவற்றை நீர் திருப்பிச்
சொல்லாதீர்.." என மஹாகவி குறிப்பிட்டதைப்போல இலங்கையின் கல்வித்துறையில் மிக உயர்ந்த பதவிகளை அலங்கரித்தபோதும் ஒரு மக்கள் கலைஞனாகவே எப்போதும் தன்னை தகவமைத்துள்ளார். கொட்டியாரம் தந்த நாட்டாரியல் கலைஞன், நாடகன், கவிஞன், ஆய்வாளன், தமிழ்த்தேசியவாதி, இன்னும் பேராசிரியர் என பல பாத்திரங்களை அலங்கரித்த திரு. பால சுகுமார் அவர்களை என் தகுதி மீறிய மொழியால் நீடு வாழ்ந்து தமிழ் செய்யுமாறு வாழ்த்துகிறேன்.

கிழக்கிலங்கை பல்கலைக்கழத்தின் கலைப்பீடாதிபதி, பதில் துணைவேந்தர், "அனாமிகா" பதிப்பகத்தின் ஊடான பதிப்பாசிரியர் என இன்று பல முகவரிகளை இவர்கொண்டிருந்தாலும் இத்தகைய ஆற்றல்கள் பதியமிடப்பட்டது இவரது பதின்ம வயது காலமான 1970களே.  அந்நேரம் சேனையூர் மகா வித்தியாலயத்தில் இவருக்கு தமிழாசிரியராக விளங்கிய மூத்த தமிழ்த்தேசியவாதி பேராசான் த.ஜெயவீரசிங்கம் அவர்களிடம் பின்னாளில் நானும் படிக்கின்ற பேறுபெற்றேன். எனது குருவின் கற்பித்தல் வரலாற்றில் முதல் மாணவராகவும் முதன்மையானவராகவும் திரு சுகுமார் அவர்கள் அமைய நான் ஏறத்தாள அவரின் ஆசிரியப் பணியின் நிறைவுக் காலத்து மாணவனாக வந்தேன். என் குரு சேனையூரை விட்டு யாழ்ப்பாணம் வந்து மூன்று தசாப்தங்களை தாண்டிய போதும் எப்போதும் அவர் அன்றைய காலத்தை உற்சாகமாக எங்களிடம் பகிர்ந்துகொண்டிருக்கிறார். அந்த ஞாபக குவியலில் இருந்து ஒரு பகுதினையே இங்கு சுருக்கமாக விபரிக்கிறேன்.

1974இல் சேனையூர் மகா வித்தியாலயத்தில் அப் பிரதேச ஏழை மாணவர்களுக்கு உயர்கல்வியை வழங்கும் நோக்குடன் முதன்முதலாக உயர்தர கலைப் பிரிவு வகுப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஆனாலும் அப்போது  மூதூரின் அரசியல் தலைவராக இருந்த அமைச்சர் திரு அப்துல் மஜித் அவர்கள் அதற்கு தொடர்ந்தும் அனுமதி வழங்க மறுத்தார். 1976 இல் அந்த மாணவர்கள் பரீட்சையை நெருங்கிய பொழுதே உத்தியோகபூர்வ அனுமதி கிடைத்தது. போதிய வளங்களற்ற பள்ளியில் புதிதாக ஆரம்பித்த உயர்தர வகுப்பில் தம் பிள்ளைகள் படித்தால் அது அவர்களின் கல்வியை பாதித்துவிடும் என சில ஊர் பிரமுகர்கள் ஐயத்தை பரப்பினர். இடர்களும் தடைகளும் சூழ்ந்த போதும் அவ் முதல் வகுப்பில் கற்ற 4பேரும் பல்கலைக்கழகத்திற்கு தேர்வாகினர். பின்னாளில் அவர்கள் கிழக்கிலங்கையின் கல்வித்துறையில் முதன்மையானவர்களாக விளங்கினர். இவர்களுள் ஒருவராகவும் முக்கியமானவராகவும் திரு சுகுமார் அவர்கள் விளங்குகிறார்.

சேனையூர் பள்ளிக் காலமே இவரின் பன்முக ஆளுமையை அடையாளம் கண்டு தட்டிக்கொடுத்தது. இயல்பில் மிகுந்த சுறுசுறுப்பும் கவிஞர்களுக்கே உரித்தான வானத்தை அளாவும் கட்டற்ற மனமும் இவருக்கு வசப்பட்டிருந்தது. இவரது பேரன் திரு காளியப்பு அவர்கள் ஊரறிந்த பூசாரியாகவும் பரியாரியாராகவும் இருந்தார். இவரது பெரியப்பா பல்கலை ஆற்றல்மிக்க வித்தகர் விஜயசிங்கம். சிறிய தகப்பன் கலாபூசணம் திரு வீரசிங்கம் அவர்கள் பேர்பெற்ற வில்லிசைக் கலைஞராக இருந்தார். பாரம்பரியமான புலவர் பரம்பரை, வைத்தியம், பூசாரிகள் என கலையார்வம்மிக்க குடும்ப பின்னணியில் இருந்தும் இவரது ஆளுமை இயல்பில் முகிழ்ந்தது.

உயர்தர வகுப்பில் பாடப்புத்தகங்களை கடந்த தேடல்களை பேராசான் திரு ஜெயவீரசிங்கம் சேர் உட்பட பலர் வழிப்படுத்தினர். சேனையூர் மகா வித்தியாலயத்தில் ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படும் வாணி விழா கலைத் தாயின் பெருவிழாவாகவே அமைந்திருந்தது. ஈழத்தின் மூத்த படைப்பாளி திரு வ. அ. இராசரத்தினம் அவர்கள் இவர்களின் ஆசிரியராக பணியாற்றினார். அவரின் எழுத்துருவில் பல நாடகங்கள் மேடையேறின. எனது குருவும் சில நாடகங்களை அரங்கேற்றினார். இவை யாவற்றிலும் திரு சுகுமார் அவர்கள் முதன்மை வேடமேற்று நடித்தார். அயற்கிராமங்கள் பலவற்றில் இருந்தும் மக்கள் இவ் விழாவினைக் காண வருமளவிற்கு இவர்களின் கலை நிகழ்வுகள் திறம்பட இடம்பெற்றன.

திராவிட இயக்கங்களின் பேச்சாளர்கள் மிகவும் செல்வாக்கு பெற்றிருந்த அக்காலத்தில் இவர்களும் பெரும் பேச்சாளர்களாக உருவாக வேண்டும் என எண்ணிய பேராசான் திரு ஜெயவீரசிங்கம் அவர்கள் ஒரு விநோதமான உத்தியை கையாண்டார். வாணி விழாவிற்கு அடுத்த நாளை "சாணி விழா" என இவர்கள் நகைச்சுவையாக கொண்டாடினர். முதல்நாள் பொங்கலுக்காக பயன்படுத்திய தேங்காய் சிரட்டைகளை ஒலிவாங்கி (மைக்) போல மேடையை சுற்றி தொங்கவிட்டனர். பலர் பல்வேறு தலைப்புக்களில் பல்லாயிரம் மக்களின் முன்னால் நிகழும் அரசியல் பொதுக்கூட்டங்கள் போல பாவனை செய்து பலர் உரை நிகழ்த்தினர். இதில் திரு பால சுகுமார் அவர்கள் தலையாய பேச்சாளராக  எப்போதும் முன்னிலை வகித்தார்.

இவரது பள்ளிக் காலத்தில் இடம்பெற்ற ஒரு சுவாரசியமான தருணத்தை எனது குரு என்னிடம் பகிர்ந்துகொண்டார். 1973 வாக்கில் சிறப்பாக நடனம் பயின்ற ஒரு மாணவியின் நடன நிகழ்வை எல்லோரும் சிலாகித்து கொண்டாடினர். மாணவனின் ஆற்றலை உள்ளூர அறிந்த என் குரு எந்தவித நடன பயிற்சியுமற்ற இவரை அம் மாணவிபோல் நடன நிகழ்வை செய்யுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். கால்களில் சதங்கைகள் ஒலிக்க பாவத்தில் பெண்களை விஞ்ச இவர் ஆடிய நடனத்தை பார்த்து பாடசாலையே எழுந்து நின்று ஆர்ப்பரித்தது. இவரை ஆடுமாறு கேட்ட பேராசான் மேடையில் வைத்து கட்டியணைத்து நீ பிறவிக் கலைஞன் என உச்சிமோந்தார். ஆசிரியர்களது ஆசியும் அன்பும் அங்கீகாரமுமே இவரை ஒரு பேராசிரியராக உயர்த்தியது என்பேன்.

ஆய்வுப் புலத்திலும் திரு சுகுமார் அவர்கள் உயர்தர வகுப்பு காலத்தில் இருந்தே ஆர்வமும் ஆற்றலும் பெற்றிருந்தார். பாடசாலையில் இடம்பெற்ற இலக்கிய மன்றத்தில் சம கால படைப்புக்கள் தொடர்பான விமர்சன உரைகளை நிகழ்த்தினார். குறிப்பாக ஈழத்தின் முற்போக்கு எழுத்தாளர் திரு செ. கணேசலிங்கம் அவர்கள் அந்நேரம் "குமரன்" சஞ்சிகையினை வெளியிட்டுக்கொண்டிருந்தார். இடதுசாரி- கம்யூனிஸ்ட்ட முற்போக்கு படைப்புக்களை அது தாங்கிவந்தது. அச் சஞ்சிகையில் பிரசுரமான கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை போன்ற புகழ்பெற்ற படைப்பாளர்களின் எழுத்துக்களை இவர் ஆர்வத்தோடு ஆய்வுசெய்தார்.

திரு சுகுமார் அவர்களின் கல்விக்கால தடங்கள் யாவும் அவரையொரு மக்கள் கலைஞராகவே பதிவுசெய்கின்றன. வெறுமனே வகுப்பறை பாடப்புத்தகங்களுக்குள்ளோ அல்லது விரிவுரையாளனாக பாடக் குறிப்பும் பரீட்சையும் என்றோ இவர் தன்னை குறுக்கிக்கொள்ளவில்லை. பள்ளிக்காலம் முதல் இன்றுவரை துடிப்புமிக்க அரசியல் சமூக செயற்பாட்டாளனாகவே பங்கெடுத்துவருகிறார். இதனை திரு புஸ்பராஜன் அவர்கள் எழுதிய " ஈழப் போராட்டத்தில் எனது சாட்சிகள்" எனும் வரலாற்று நூல் தொடக்கம் பல தமிழ்த்தேசிய போராளிகளின் குறிப்புக்களில் ஆவணப்படுத்தியுள்ளன.

ஈழ விடுதலை போராட்ட வரலாற்றில் தியாகி பொன் சிவகுமார் அவர்கள் 1974இல் நஞ்சருந்தி வீரமரணமடைந்தார். அக் காலத்தையொட்டி தமிழ் பிரதேசங்களெங்கும் இளைஞர்கள் மத்தியில் தமிழ் தேசியம் வேண்டிய புரட்சி கிளர்ந்தெழுந்தது. இலங்கை அரசியலில் இருந்த இடதுசாரி தலைவர்களின் மீதும் தமிழ் பாராளுமன்ற அரசியல்வாதிகள் மீதும் தமிழ் மக்கள் வைத்திருந்த நம்பிக்கை மெல்ல மெல்ல சரிவு கண்டது. ஆயுதம் ஏந்திய புரட்சிகரமான பாதையே தம் விடியலுக்கான வழி என மக்கள் எண்ணத்தொடங்கினர். பல படித்த இளைஞர்கள் தாயக விடுதலைக்காக இயக்கங்களில் இணைந்து அரசியலில் பங்கெடுத்தனர். ஆரம்பம் முதலே ஈழவிடுதலை போராட்டத்தில் முதன்மை பங்கெடுத்துவரும் தென் தமிழீழத்தின் பல பகுதிகளில் பல தலைவர்களோடு இணைந்து களப் பணியாற்றினார். அந்நேரம் பல தமிழ்ப் போராளிகள் தலை மறைவு வாழ்க்கையை மேற்கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் எல்லோருக்கும் இயக்க வேறுபாடின்றி மூதூர் மண் உண்ண உணவும் தங்க வீடும் கொடுத்து புரட்சியின் தாய் மடியாக இருந்தது. பேராசான் திரு ஜெயவீரசிங்கம் அவர்கள் ஆரம்பம் முதலே விடுதலை போராளிகளோடு நெருக்கமான தொடர்பை கொண்டிருந்தார். அவரிடம் பல போராளிகள் வந்து தங்கிப்போயினர். அவரின் முதன்மை மாணவனான திரு சுகுமாரிடமும் விடுதலை உணர்வு மிகுந்திருந்தது. இவரும் எல்லா தமிழ் விடுதலை போராளிகளுடனும் தோழமையாக பழகி தீவிர கள செயற்பாட்டாளராக இயங்கினார். தோழர்கள் வரதராஜப்பெருமாள், சுந்தர், இராசகிளி, முத்துக்குமாரசாமி, இரத்தினசபாபதி, பாலகுமார், பத்மநாபா, டக்ளஸ் தேவானந்தா, சந்ததியார், ஜான் மாஸ்ரர், சந்தோஷ், சீலன் என பலரை குறிப்பிடலாம். இலங்கை அரசுக்கு எதிரான பல இடர்கள் மிகுந்த ஆரம்பகால விடுதலை போராட்ட அரசியலில் இவரது பங்கும் கவனிக்கத்தக்கது.

மூதூர் பிரதேச தமிழர்களின் கல்வி மறுமலர்ச்சியில் அளப்பரிய பங்காற்றிய சேனையூர் மகா வித்தியாலயத்தின் முதல் பட்டதாரியாக இவர் யாழ்ப்பாண பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து வெளிவந்தார். பேராசிரியர்களான வித்தியானந்தன், கைலாசபதி, சிவத்தம்பி, இந்திரபாலா, மௌனகுரு போன்ற இலங்கையின் முதன்மை புலமையாளர்களிடம் கற்று அறிவின் ஆழம் கண்டார். இவர் கிழக்கிலங்கை பல்பலைக்கழத்தின் கலைப்பீடாதிபதியாக பதவிவகித்த காலம் அதன் பொற்காலமென பலராலும் பாராட்டப்படுகிறது. பல்கலைக்கழத்தினை சமூகத்தோடு இணைத்து பயணித்தார். பேராசிரியர் மௌனகுரு அவர்களுடன் இணைந்து நாடக அரங்கியல் துறையினை வளர்த்தெடுத்தார். மக்கள் கல்வியாளனான இவர் ஈழப் போராட்டத்தின் ஊழிக் காலத்தில் நாட்டைத் துறந்து வெளிநாட்டில் வாழ நிர்பந்திக்கப்பட்டார். புலம்பெயர் அலைந்துழலும் வாழ்வின் நெருக்கடிகளுக்குள்ளும் கிழக்கிலங்கையின் மேம்பாடு குறித்தும் தமிழ் ஆய்வு முயற்சிகளிலும் நூல் பதிப்பு செயற்பாடுகளிலுமே எப்போதும் ஈடுபடுத்திக்கொண்டுள்ளார். இந்த மண்ணின் புலமையாளனை வாழ்த்துவதில் நான் எப்போதும் பெருமைகொள்கிறேன்.


வி. பாரதிதாஸ்   லண்டன்
முன்னை நாள் விரிவுரையாளர்,
பொருளியல் துறை,
யாழ் பல்கலைக்கழகம். 

நினைவுகளினூடாக பாலசுகுமார்

நினைவுகளின் ஊடாக பாலசுகுமார்

     நான் 1994ல் கொழும்புவில் இலங்கை கலாச்சாரத் துறையின் சார்பில் நடந்த நாடகக் கருத்தரங்கில் தான் பாலசுகுமாரை முதலில் சந்தித்தேன்.அந்த கருத்தரங்குக்கு தமிழ்நாட்டிலிருந்து பேராசிரியர் ராமானுஜம்,ந.முத்துசாமி,பேராசிரியர் ராஜூ,பிரசன்னா ராமசாமி மற்றும் நான் ஆகிய ஐவரும் அழைக்கப்பட்டிருந்தோம்.அப்போதுதான் பேராசிரியர் சிவத்தம்பி,மெளனகுரு,ஜெய்சங்கர்,பாலசுகுமார் ஆகியோரை சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது.அந்த கருத்தரங்கம் இலங்கைக்கும்,தமிழ்நாட்டுக்கும் இடையே இருந்துவந்த ஆழ்ந்த கலாச்சார உறவின் இன்னொரு வெளிப்பாடாக இருந்தது மட்டுமல்லாமல் படைப்பாளிகள் இடையே உறவுகள் வலுப்படு வதற்கான தருணமாகவும் இருந்தது. எங்களுடைய மொழி வரலாற்றின் உத்வேகங்கள்தான் அவர்களுக்கும் உத்வேகம் என்பதை அறிந்தபோது ஒரு நெருக்கத்தை உணர்ந்தோம்.நாடகக் கருத்தரங்குக்குப் பிறகு எங்களுடைய கருத்துக்களையும்,செயல் பாடுகளையும் மேலும் பகிர்ந்துகொள்வதற்கான பல சந்தர்ப்பங்கள் ஏற்பட்டு கலாச்சாரத்தளத்தில் எங்களுடைய இலக்குகள் ஒன்று பட்டிருக்கும் உணர்வே ஏற்பட்டது.ஏற்கனவே இன ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளான இலங்கைத்தமிழர் வாழ்வியலுடன் உளப்பூர்வ இணைப்பை வெளிப்படுத்தியவர்கள்தானே நாம்.

     இதன்பின்னர் நடந்த உலகத்தமிழ் மாநாட்டுக்கு பாலசுகுமார் மனைவியுடன் சென்னை வந்தபோது என் வீட்டில்தான் தங்கினார். எங்கள் இல்லம் மட்டுமல்ல.தமிழ்நாட்டின் எல்லா நகரங்களிலும் நண்பர்களுடன் ஒரு அந்நியோன்மையான உறவையே அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.நீண்டகால வரலாற்றுத்தொடர்பின் அண்மை அது. 1950களில் மதுரையில் ஆதிக்கம் செலுத்திய நாடகக் கலைஞர் மதுரகவி பாஸ்கரதாஸ் தான் மதுரையில் முதல்நாள் போட்ட நாடகத்தை அடுத்த நாள் மன்னாரிலும்,அதற்கு அடுத்த நாள் யாழ்ப்பாணத்திலும் அரங்கேற்றியதாக தன்னுடைய டைரியில் குறிப்பிடுகிறார்.மேலும் மரங்கள் சூழ்ந்த யாழ்ப்பாண தெருக்களில் நடக்கும்போது தமிழ்நாட்டில் இருப்பதுபோன்ற உணர்வு தான் ஏற்பட்டதாக எழுதியிருக்கிறார்.50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை அத்தகைய அண்மைதான் நம்மிடையே இருந்தது.

      பின்னர் முதுகலை நாடகம் பயில பாண்டி பல்கலை நாடகத்துறையில் அவர் சேர்ந்தபோதுநாடகம் சார்ந்து அவருடன் பல தொடர்புகள் ஏற்பட்டன.அவர் அந்த சூழலில் மிகவும் லயித்து சிறப்பான மாணவராக வெளிப்பட்டார்.தமிழ்நாட்டில் பல படைப்பாளிகளுடனும் நெருக்கமான தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்.பேராசிரியர் ராமானுஜம் தன்னுடைய `செம்பவளக் காளி` நாடகத்தில் நடிக்க அவரையே தேர்வு செய்தார்.தேவதாசி மரபின் நடன பின்புலத்தில் பயணம் செய்யும் அந்த நாடகத்தில் பாலசுகுமார் ஒரு சிறப்பான படிமத்தை வெளிப்படுத்தினார்.தமிழ் நவீன நாடக வரலாற்றில் மிகவும் குறிப்பிடவேண்டிய நிகழ்வு அது.

      கிழக்கு பல்கலைக்கழகத்தில் அவர் நாடகத்துறை பொறுப்பேற்ற பிறகு இந்த தமிழ்நாட்டு அனுபவங்கள் அவருடைய நாடக செயல்பாட்டில் மேலும் மெருகேற்றியதை பார்க்க முடிந்தது.பின்னர் சுனாமியால் மகளை இழந்த துயரமும்,லண்டனுக்கு இடம்பெயர வேண்டிய நிலையும் ஏற்பட்ட பிறகு தமிழ்நாட்டு தொடர்புகள் அவருக்கு ஏதோவிதத்தில் ஆறுதலாக இருந்து அவருடைய படைப்பு மனம் மேலும் தீவிரப்பட்டதையே பார்க்க முடிந்தது.கலைஞனின் துயரம் தானே என்றும் படைப்பு செயல்பாட்டுக்கான உந்துசக்தி?

                                                                                                    வெளி ரங்கராஜன்

எங்கள் ஆசான்

சுகுமார் Sirக்கு மணிவிழா வாழ்த்துக்களோடு அவரோடு பழகக் கிடைத்த அனுபவத்தை பகிர வாய்ப்புக்கிடைத்ததில் மகிழ்ச்சி. சுகுமார் Sir ஒரு ஆசான் மட்டுமல்ல. நல்லதொரு மனிதர். வாழ்க்கையில் அவரிடம் இருந்து நான் கற்றுக்கொண்டவை ஏராளம். மாணவர்களுடன் நட்பாக பழகுபவர். அவரிடம் கற்ற பலர் அவரது குடும்பத்திற்கே பழக்கமானவர்களாகத்தான் இருப்பர். அவரின் முயற்சியிலும் வழிகாட்டலிலும் பல அரங்க ஆற்றுகைகளை நாம் மேற்கொண்டுள்ளோம். குறிப்பாக குறிஞ்சிப் பாட்டு , சர்வோதயத்தில் நிகழ்த்திய நாட்டுப்புற பாடல்கள் என பலவற்றைக் குறிப்பிடலாம். வெளிக்கள ஆய்வுக்காக சேனை ஊருக்குச் சென்று அங்கு சடங்கிலிருந்து நாடகம் தோன்றியது என்ற கோட்பாட்டை கல்வி சார் விடயமாக அனுபவரீதியாக அறிந்ததோடு, ஊரின் முறைகள் , உறவுகளின் பாசம் , உணவுமுறைகள் என்று கல்வி சாரா பலவற்றை அறிந்துணர உதவியது என்றால் அது மிகையில்லை. மற்றும் அவரின் குடும்பத்தோடு நெருங்கிப்பழகக் கிடைத்த அனுபவத்திலிருந்து அன்பான வாழ்க்கை, விட்டுக்கொடுத்து வாழ்வது, வாழ்வில் ஏற்படும் தாங்கமுடியாத பிரிவின் போது எவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவாக இருப்பது, கணவன் மனைவி ஒருவரின் வளர்ச்சியில் மற்றவர் எவ்வாறு உதவிபுரிந்து முன்னேறலாம் என்ற பல விடயங்களை அனுபவ ரீதியாக பார்த்தறியக் கிடைத்தமை பலருக்கு கிடைக்காத ஒன்று. எதனையும் Positive ஆக எடுத்துச் செயற்படுவது சுகுமார் Sir இன் சிறப்பு.

பாவனி சிவகுமரன்
கனடா

எங்கள் ஈழ நாட்டியப் பேராசிரியர்

எனது ஆசானை பற்றி சில துளிகள்...!

இன்னியம் முலம் அறிமுகமாகிய எனது பெரும் பதிப்புக்குரிய ஈழத்தின் கிழக்கு பல்கலைக்கழக முன்னால் கலை கலாச்சார பீடாதிபதியான திரு.பலசுகுமார் அவர்கள் எனக்கும் என் சக மணவர்களுக்கும் ஆசானாக கிடைத்தது நாங்கள் செய்த பெரும் பாக்கியமாக கருதுவதோடு அவரது மணிவிழா மலரில் அவர் இன்னியத்துக்கு ஆற்றிய பெரும் பணி பற்றி கூற சந்தர்ப்பம் கிடைத்ததில் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்.

தமிழர் பரம்பரிய கலையான ஈழநாட்டித்தை அழிந்து போக விடாமல் புலம்பெயர்ந்து ஐரோப்பிய நாடுகளில் வாழ்கின்ற என் போன்ற மாணவர்களை இனணத்து கலையினை கற்பிக்கிறார்.

அந்த வகையில் நோர்வே வந்த போலுது என்னையும் இனம் கண்டு இக்கலையினை கற்பித்தார்.
இவ்வாறு தமிழர்கள் வாழ்கின்ற ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு சிரமம் பாராது சென்று பொறுமையுடனும், கலை பக்த்தியுடன் கற்பிக்கின்றார். இவர் இக்கலைக்கு கிடைத்த அரும் பொக்கிஷமாகும்.

இவரை நான் ஈழநாட்டியமான இன்னியத்தின் அஅடையாளமாகக் கருதுகின்றேன். அத்துடன் மணிவிழா காணும் எமது ஆசானை நானும் எனது நோர்வே வாழ் மாணவர்களும் எமது ஆசான் மேலும் பல விருதுகள் பெற்று உச்சம் அடைய வேண்டும் என்று வாழ்த்துகின்றோம்.

- உங்கள் அன்பின் மாணவி

திவ்யா ஶ்ரீநகுலகுமார்.

                         நோர்வே 

ஆரையம்பதி கந்தசுவாமியும் கொக்கட்டிச்சோலை தாந்தோன்றீஸ்வரரும் ஒரு சமூக பிணைப்பு

Miuak;gjp fe;jRthkpAk; nfhf;fl;br;Nrhiy jhd;Njhd;wP];tuUk;

Xu; r%fg;gpizg;G

பிரசாத்.சொக்கலிங்கம்  ஆரையம்பதி

<oj;jpy; rhjpak; gw;wpa khw;Wf; fUj;J rhu; Mf;f ,yf;fpaq;fs; Njhd;wpapUe;jhYk; <oj;jkpodpd; G+u;tPfj;ij Njhz;Lk; NghJ rhjpak; kjek;gpf;if Nghd;wtw;wpid jtpu;j;J gazg;gJ ahjhu;jG+u;tkhdjhf mika tha;g;gpy;iy;. me;jtifapy; <oj;jpd; fpof;fpy; gue;J tpupe;J ,Uf;Fk; kl;lf;fsg;G r%fk; mjd; mikg;gpy; aho;g;ghz r%f fl;likg;gpypUe;J epju;rdkhd NtWghLf;isf; nfhz;lJ. aho;g;ghz  r%fj;jpy; gutyhf fhzg;gLk; tu;f;f Vw;wj;jho;Tfspy; ,Ue;J KOikahf khWgl;l jd;ikia kl;lf;fsg;gpy; Njrk; jhq;fp epw;fpd;wJ. mjpYk; kl;lf;fsg;G r%f fl;likg;gpy; fhzg;gLk; Fbg;ngau;fs; jdpj;Jtkhdit. ,f;Fbg;ngau;fspd; mbg;gilapNy xUtupd; r%fk; ,Jntd fz;lwpag;gLk;. ,tw;wpd; gpz;zzpia rupahf mwpe;J nfhz;lhy;; kl;lf;fsg;G tuyhw;wpd; cz;ikG+u;tkhd Neh;Nfhl;il tiue;J nfhs;syhk;.

Mq;fhq;Nf r%fq;fSf;fpilapy; th;f;f Kuz;ghLfs; Vw;gl;bUg;gijAk; KuzghLfs; gw;wpa  gjpTfs; eilngw;wpUg;gijAk; fhzyhk; MdhYk; ,f;fl;Liu r%fq;fspd; my;yJ rhjpaj;jpd; Ntw;Wikia gw;wp Ngrhky; mjDs; fhzg;gl;l ghuk;gupa xw;Wikia Kd;epWj;jp ghu;f;f Kidfpd;wJ.

nfhf;fl;br;Nrhiy jhd;Njhd;wP];tuUk; Kf;Ffu; r%fKk;

Kf;Ffu; r%fk; kl;lf;fsg;gpd; KOikahd tuyhw;iw jq;fSf;Fs; cupikahf;fptpl;l r%fk;. epy mjpfhuk; njhlf;fk; Ml;rp mjpfhuk; tiuf;Fk; Kjd;ikngw;wth;fshf ,th;fs; kl;lf;fsg;G Njrk; vq;Fk; epiyj;Js;sdu;. kz;Kid ,uhr;rpak; Njhw;Wtpf;f Kd;dNu mk;gpshe;Jiw> kzy;gpl;b> gq;Flhntsp vd ,t; r%fk; ePz;l neba tuyhw;wpid nfhz;lJ> ‘Kf;Fth; Njrk;;’ kl;lf;fsg;G miof;fg;gLtJk; Kf;Fth; rl;lKk; ,r; r%fj;jpd; ,Wkhg;ig giwrhw;wp epw;fpd;wd. kl;lf;fsg;gpy; th;z Vw;wj;jho;Tfspy; Kf;FfNu Nkd; epiyapy; cs;su;fs; vd;gJk; Fwpg;gplj;jf;fJ.

Njrj;Jf;Nfhapy;fspy; ,t; Kf;Ff r%fj;jpw;F ngUk;ghYk; mjpfhuk; fhzg;gl;lhYk; nff;fl;br;Nrhiy jhd;Njhd;wpag;gu; Myak; KOtJk; Kf;Ffu; r%fj;jpd; mjpfhuj;jpw;F cl;gl;ljhfNt mikfpd;wJ. jhd;Njhd;wpagu; Myaj;jpd; KOg;nghWg;Gk; Kf;Ffu; rKfj;jpdiuna rhu;e;J epw;fpd;wJ.

Miuak;gjp fe;jRthkpAk; FUFy r%fKk;

fp.K. 2k; E}w;whz;L njhlf;fk; fp.gp.12k; E}w;whz;L tiu mt;tg;NghJ ,e;jpahtpypUe;J Nru> Nrho> ghz;ba fypq;f kd;du;fs; ,yq;if kPJ gilnaLj;J tUtJk; ,q;F Ml;rp Gupe;J te;j rpq;fs kd;du;fis tpul;babj;J tpl;L jdJ Ml;rpia rpy fhyk; epiyepWj;JtJkhf ,Ue;jpUf;fpwhu;fs;.,e;j fhyfl;lq;fspy; mtu;fsJ xt;nthU gilnaLg;Gfspd; NghJk; my;yJ Njitg;gl;ltplj;Jk; gil tPuu;fshfTk; fg;gNyhl;Lk; khYkpfshfTk; ,e;jpa ehl;bd; gy gFjpfspypUe;Jk; gyu; ,q;F te;Js;sNjhL ,tu;fs; murNrtfu;fshfTk; gzpGupe;Js;sdu;. ,g;gbahf kl;lf;fsg;G Njrj;jpy; te;J FbNawpath;fs; kl;lf;fsg;G thtpia mz;b jq;fsJ tho;tplq;fis mikj;Jf;nfhz;ldu;.¹ Muk;gj;jpy; Miuak;gjp Kfj;Jthuj;njU jPu;itj;Jiwabapy; te;J ,wq;fp epiynfhz;L gpd;du; fy;yhW> mkpu;jfop> JiwePyhtiz> fy;yb> jpUf;Nfhapy;> tior;Nrid vd vOthd; fiuia Cu;fis tho;tplkhf;fp nfhz;lth;fNs ,t; FUFyj;Njhu; vd mwpag;gLfpd;wdu;². ,th;fs; fp.K 2 Mk; Ehw;whz;L vy;yhsd; fhyj;jpy; Mw;Wf;flw;gilahfTk;> gpd;G fhyj;jpw;F fhyk; ,e;jpa FbNaw;wq;fspd; fg;gy;Nyhl;Lk; khYkpfshfTk; mtu;fSld; gazpj;j flw;gil kwth;fshfTk; te;J kl;lf;fsg;gpy; FbNawpath;fshf fUjg;gLfpd;wdu;

Miuak;gjp gy;NtW r%fq;fspd; $l;L tho;tplkhf fhzg;gbDk; ,f;fpuhkj;jpd; ngUk;ghz;ikapduhfTk; Muk;g FbfshfTk; FUFyj;NjhNu milahsg;gLj;jg;gLfpd;wdu;. ,th;fspd; tjptplkhf ,g;Nghija Miuak;gjp Kfj;Jthuj;njU jPu;itj;Jiw njhlq;fp kz;Kid tiuapy; kl;lf;fsg;G thtpia mz;bNa fhzg;gl;Ls;sJ. fp.gp. 3 Mk; Ehw;whz;bd; cyfehr;rp murpapd; fhyg;gFjpapy; murpapd; rNfhjudhd cyfehjd; jPu;itj;Jiwia mz;ba gFjpapy; fhty; muz; mikj;J murghJfhg;gpy; <Lgl;lhd; vd;gJk; tuyhw;W nra;jpahfpd;wJ.³

Miuak;gjp FUFy r%fj;jpd; fl;likg;G jha;top Fb Kiwik ,d;dKk; ,Wf;fkhf filg;gpbf;fg;gl;L tUfpd;wJ. Gytdhu;Fb> tq;fhsFb> Kjypj;Njtd;Fb> tPukhzpf;fd;Fb> jpUtpsq;FFb> myupj;Njtd;Fb> MWfhl;bFb> kd;WshbFb> ghytpf;fpuk;rpq;fFb> rk;khd;Xl;bFb> gj;jpdpahr;rpFb> nghd;dhr;rpFb> Futh;Fb> fzgjpahu;Fb> rpwg;gpdhu;Fb vd 16 f;Fk; Nkw;gl;l jha;top Fbfs; milahsk; fhzg;gLfpd;wd. Miuak;gjp FUFy guk;giuapy; te;j fy;yhW FUFy r%fk; jtpu;e;j <oj;jpy; Vida gpuNjrq;fspy; gue;J thOk; FUFyj;Njhupy; Miuak;gjpapy; fhzg;gLk; Fb Kiwik fhzg;glhik ,q;F Kf;fpaNjhu; Ma;T jskhf tpupfpd;wJ.

goikahd MyakhfTk; Miuak;gjp kf;fshy; miof;fg;gLk;  ngupa Nfhapy; vd;W $wg;gLk; Miuak;gjp fe;jRthkp Myaj;jpy; flikfis ngUk;ghYk; Fb topia mbNaw;wp Mw;wg;gLfpd;wik ,q;F Fwpg;gplj;jf;fJ. fe;jthkp Myaj;jpy; Miuak;gjpapy; thOk; Vida r%fq;fs; cupikAilath;fshf ,Ue;jhYk; FUFyj;jtNu ngUk;ghd;ik mjpfhuKilath;fshf fhzg;gLfpd;wdu;. Miuak;gjpapy; thOk; midj;J r%fq;fSf;Fk; ,f;Nfhapy; cupj;Jila nghJf;Nfhapyhf ,Ue;jhYk; Cu; Nfhapy; vd;w tl;lj;Jf;Fs;Ns epd;WtpLfpd;wJ Njrj;Jf;Nfhapy; vd;w epiyia milatpy;iy vd;gJk; Fwpg;gpljf;fJ.

njhd;Wnjhl;L ,lk;ngWk; eilKiwfs;

nfhf;fl;br;Nrhiyr; jhd;Njhd;wP];tuh; NjNuhl;lj; jpdj;jd;W Miuak;gjp fe;jRthkp Myaj;jpy; ,Ue;J fhiyapy; tpNrl G+ir topghLfspy; <Lgl;l gpd;du; Miuak;gjp FUFy r%fj;jpdu; Mrhu rPyuhf rptrpd;dq;fs; jhq;fpf; nfhz;L; FUFy jiyth; jiyikapy; Mya FUf;fs; rfpjk; fe;jdpd; ifNty; jhq;fp nfhf;fl;br;Nrhiy Nehf;fp Gwg;gLth;. kz;Kidj;Jiwiaf; fle;J mg;ghy; nrd;WJk; jhd;Njhd;wP];tuh; Myaj;jpd; mwq;ftyh;fs; mjpfhupfs; vd Nfhapy; CopaH rfpjk; FUFyj;jtiu vjpHnfhz;L mioj;Jr; nry;th;; gpd;du; FUFyj;jth;fSf;F cupa nfsutk; mspf;fgl;L NjNuhl;l Neuk; tiu jq;fsJ flikfis nra;tjw;fhf fhj;jpUg;gu;

Njupy; jhd;Njhd;wpag;gUk; tpehafUk; vOe;jUspajd; gpd;du; Nju; tlj;ij Miuak;gjp FUFy jiytuplk; G+l;LkhW Ntz;LNfhs; tpLf;fg;gLk;. ,jd; gpd;du; FUFyj;jth; Nju; tlj;ij Kjypy; gps;isahu NjupYk; gpd;du; jhd;Njhd;wpag;gu; NjupYk; G+l;b jq;fsJ flikia epiwNtw;wp itg;gu;.

Miuak;gjp fe;jRthkp Nfhapy; kNfhw;rtk; njhlq;fp %d;whk; ehs; jhd;Njhd;wP];tuh; NfhapypUe;J Nfhapy; mjpfhhpfSk; NfhtpyhHfSk; Njhzpapy; thtpiaf;fle;J fhl;Lkhtbj;Jiwapy;  te;jile;J uhrNkskpirg;gH.(,J jw;NghJ kz;Kidghyj;jhy; te;J Miyab Mjpituth; Myaj;jbf;F te;J Nru;tjhf khw;wkile;jpUf;fpd;wJ) mt;Ntis fe;jRthkp Nfhapy; epHthfpfSk; mtHisr;NrHe;j FUFy kf;fSk; kq;fs thj;jpaq;fSld; nrd;W mjpfhhpfisAk;; NfhtpyhiuAk; cld; te;jpUg;gtHfisAk; md;G ghuhl;b cupa Kiwapy; nfsutg;gLj;jp NfhtpYf;F mioj;JtUthH. FUf;fs; ,tHfSk; tpG+jp re;jdhjpfs; toq;fp cgrhpg;gH. md;W Kjy; jPHj;Njhw;rtk; tiuAk; NfhtpyhH ,f; Nfhapypy; jq;fpepd;W mtHfsJ jpUj;njhz;Lfisr; nra;thHfs;. G+irf;Fg; G+ntLj;jy;>  re;jzkiuj;jy;> tpsf;Nfw;wy;> uhrNksk; ,irj;jy; Mfpad ,tHfsJ rptj;njhz;LfshFk;.⁴

nfhf;fl;br;Nrhiy jhd;Njhd;wpag;gu; Kfg;G thapYf;F Kd;gjhd kNfhw;rgj;ij Kd;dpl;L myq;fhu ge;jy; xd;iw Miuak;gjp kf;fs; mikj;J jhd;Njhd;wpag;gu; re;epjpia myq;fupg;gu;; ,t; eilKiw 1978 k; Mz;LfSf;F gpd;du; ,y;yhky; Ngha;tpl;lJ.

Nkw;gb epfo;Tfs; khNfhd; tFj;Jf; nfhLj;j gl;la Kiwgb ,g;NghJk; eilngw;W tUk; eilKiwahf fhzg;gLfpd;wJ

gpizg;gpd; gpd;dzp

jhd;Njhd;wP];tuh; Myaj;jpd; flikfis kw;Wk; njhz;Lfis Mw;Wtjw;F kl;lf;fsg;G Njrj;jpd; midj;J r%f kf;fSk; VNjh Xu; tifapy; rk;ge;jg;gLfpd;wdu;. kw;Wk; jhd;Njhd;wP];tuh; MyakhdJ jhejhkiy KUfd; Myak;> gz;lhupahntsp ehfjk;gpuhd; Myak;> VwhT+u; tPugj;jpuh; Myak;> gOfhkk; jpnusgij mk;kd; Myak; vd;gdtw;Wld;  ghuk;gupa uPjpapyhd njhlu;Gfis Ngzpte;Js;sJ. ,Ug;gpDk; ,tw;wpy; ,Ue;J Miuak;gjp fe;jRthkp Myaj;Jldhd njhlu;Gila epfo;Tfs; rw;W NtWghl;bid nfhz;bUf;fpd;wJ. ,t; epfo;Tfs; rka rk;gpu;jha rlq;Ffs; kw;Wk; Mya epfo;Tfs; vd;gdw;iw jhz;b ,U r%fq;fspw;fpilNa fhzg;gl;l Xw;Wikapd; ntspg;ghlfNt ghu;f;fgLfpd;wJ. r%fq;fs; jq;fsJ epfo;Tfspy; kw;iwa r%fj;jpdupd; gq;fspg;ig epr;irapg;gNjhL midj;J r%fq;fSk; xd;W $b jq;fsJ xw;Wikia ntspf;fhl;Ljw;fhd eilKiwfshf ,tw;iwg;ghu;f;fyhk;. ,t;epfo;Tfspd; Muk;gk; mjd; njhlu;r;rp vd;gd gw;wp Mq;fhq;F gjpag;gl;l jfty;fis jpul;b njhFf;Fk; NghJ ,it gyEhw;whz;L tuyhw;W gpz;zzpia nfhz;bUg;gJ ftdpf;fg;gl Ntz;bjhfpd;wJ.

cyF Gfo; cj;jkpahk; cyfehr;rp

Xq;F Gfo; ,yq;if te;jile;jthWk;

epyT Gfo; Gj;jgpuhd; jrde;jd;id

epajpKiw tOthky; <e;jthWk;

FyT Gfo; Fzrpq;f kd;dndd;Dk;

NfhdPa kz;Kidiag; ngw;wthWk;

,yq;F Gfo; jhd;Njhd;wp ,ypq;fk;jd;id

,ay;GlNd topghL nra;jthWk;

mfpy;Gfo; mk;gyj;jhd; mkUk;Njiu

Miuefu;f; FUFyj;jhu; G+l;Lk;ty;y

eyKau;e;j tlkJNt elj;jpr; nry;Yk;

eilKiwAk; ehtpdpf;f etpYNthNth

vd;W $Wk; gioa ghly; xd;W ,g;ghuk;gupa eilKiwia rhd;W gfu;e;J epw;fpd;wJ.

fp.gp. 3 k; Ehw;whz;bd; gpw;gFjpapy; fhrpypq;Nf];tuh; vd Ma;thsufshy; ngau; Fwpg;gplg;gLk;  $wg;gLk; rptd; Nfhtpiy kz;Kidapy; mikj;J> kz;Kidia jiyefuhf nfhz;L Ml;rpnra;j murp cfehr;rpahu; fhyj;jpy;> jpfld; vd;w Ntld; kuk;nkdd;iw ntl;Lk;NghJ cjpuk; topaf;fz;L mij murp cyfehr;rpahuplk; nrd;W njuptpf;f> murpahu; mt;tplk; tpiue;J nrd;whu;. mtuJ fz;Zf;F rptypq;fk; xd;W fhl;rpje;jJ. mt;tplj;jpy; nfhj;J ge;jyikj;J G+irAk; nra;J jpUk;gpdhu;. gpd;du; rpW NfhapiyAk; nfhf;fl;br;Nrhiyapy; mikj;jhu;. mjd;gpd;du; tUlh tUlk; jhd;Njd;wpag;Uf;F tpoh vLg;gjw;F fhrpypq;Nf];tuh; Myaj;jpy; ,Ue;J jdJ rfhf;ffs; rfpjk; #yk; jhq;fpnrd;W tpoh Muk;gp;j;J itj;Jte;jhu;. ,t; rk;gpu;jhak; mth; fhyj;jpd; gpd;Gk; njhlu;e;J te;jJ.⁵

,jd; gpw;gl;l fhykhd 1215 – 1245 tiuapyhd fhyg;gFjpapy; ,yq;ifia fypq;fj;jpy; ,Ue;J te;J <oj;ij ntw;wp ngw;W Kb#b Ml;rp nra;j khNfhd; <oj;jpd; ngUk;ghyhd rpthyaq;fSf;F jpUg;gzp nra;J Gj;Japu; Cl;bdhd;. ,tdJ fhyj;jpypYk; kl;lf;fsg;G Njrj;jpYk; gy gFjpapy; ,e;jpa FbNaw;wq;fs; eilngw;W ,Uf;fpd;wd;. kz;KidapYk; gy;ntW r%fg;gpuptpd;u; FbNaw;wg;gLUf;fpd;wd; ,th;fspy; FUFyj;NjhUk; mlq;Ffpd;wdu; vd;gJk; Ma;Tfs; kw;Wk; fy;ntl;Lf;fSk; rhd;W gfu;fpd;wd. ⁶

,t; fypq;f khNfhd; nfhf;fl;br;Nrhiyjhd;Njhd;wP];tuh; Myaj;jYk; gy;NtW jpUg;gzpapid nra;tpj;jhd; fhrpypq;Nf]tuh; Myaj;jpw;Fk; ngupa rpfuNfhGuk; mikj;jhd; vd;gNjhL gy;NtWgl;l r%fq;fs; jhd;Njhd;wpag;gu;  Myaj;jpd; flikfis nra;tjw;fhd; gl;ilaKk; ,tNd nra;Jitj;jhd;. ,tdJ gl;ilaj;jpd; gb fhrpypq;Nf];tuh; Myaj;jpy; ,Ue;J #yk; nfhz;LNghFk; rk;gpu;jhak; gpd;du; #yk; nfhz;L Ngha; NjUf;F tlk; G+l;Lk; rk;gpu;jhakhf khWfpd;wJ. mjw;fhd gl;laKk; vOjg;gLfpd;wJ. ,q;F #yk;nfhz;L Ngha; tpoh Muk;gpj;j rk;gpu;jhak; NjUf;F tlk; G+l;lnry;Yk; rk;gpu;jhakhf khWtjw;Fupa fhuzq;fis ,q;F ekJ rpe;jidf;Fupajhfpd;wd.

,ujtl nkq;fs;Fyk; Kd;GnjhL nkd;wurh;

apLgl;lkpJ mwpaNt

gl;lnkhL jtsntz; FilfSk; gypgPl

gQ;rfk; gpupjpFkpok;

ghthil Nkw;wl;L cj;juk; jPtl;b

giwNksk; rq;FtPiz

gQ;eFk;g ike;Jrpy Njq;Fkyh; ehd;Ftopg;

ge;jy;gjp ndl;Ltupir

gT\;rpngw; WyfpYah; fhuhsu; thpiyAk;

gFjpNa gFjpawPtPh;

rl;lrd mj;jpFU tpf;fpuf jhgdk;

rupifre; ehrKiwfs;

vd;fpd;w Mr;rhupahu; fy;ntl;L ghlyhdJ FUFyj;jtd; murd; Kd;dpiyapy; NgRtJ Nghy; mike;Js;sJ.

gy;NtW Fyq;fSk; rhjpfSk; ,Uf;Fk; nghOJ FUFyj;jtUf;F NjH tlk; G+l;Lk; Kf;fpa ,lj;ijAk; ,U FUFyj;jhUf;Fkpilapy; md;dpNahd;a tsikfisAk; vjw;fhf nfhLj;jhd; vd Nehf;fpdhy; fp.g 10y; jHkrpq;fd Nrhoehl;bypUe;;J %d;W NjHfis tutioj;J nfhf;fl;br;Nrhiy rptd; NfhapYf;F nfhLj;jhd; vd;W kl;Lk; nrhy;yg;gl;bUf;fpwJ. ,e;jNjHfis vt;thW nfhLj;jhHfs; vd nrhy;yg;gltpy;iy. ,e;j tplak; kiwf;fg;gl;Ltpl;lnjd;gNj rpe;jidf;FhpaJ. (Nkw;gb Nju;fs; fypq;f khNfhdhy; fly;topahf fypq;fNjrj;jpy; ,Ue;J nfhz;Ltug;gl;lJ vdTk; jw;Nghija Ma;Tfs; njuptpf;fpd;wd)

FUFyj;jtH fly; thzpgk; nra;tjpy; rpwe;jtHfs;. mtHfsplk; thj;jf glFfs; ,Ue;jd. ,e;jg;glFfspNy Njhpd; ghfq;fisf; FUFy thzpghfs; nfhz;Lte;J nfhLj;jpUf;f Ntz;Lk;. kw;Wk; mtHfNs NjHfisAk; G+l;bf; nfhLj;Jk; ghJfhj;JkpUf;fpwhHfs;. Md fhuzj;jpdhNyjhd; FUFyj;jtHfSf;F me;j Kf;fpa ,lk; nfhLf;fg;gLfpwJ.⁷ vd;w Ma;thsu;fspd; fUj;Jf;fSk; ,q;F gjpT nra;ag;gl Ntz;bajhfpd;wJ

Nghu;j;jpf;Nfaupd; Ml;rpapd; NghJ 1627 fspy; fhrpypq;Nf];uth; Myak; Nghu;j;jpNfaj;jsgjpahy; ,bf;fg;gLfpd;wJ ,jpy; jhd;Njhd;wpag;gh; epfo;j;jpa mjpraj;jhy; mt; Myak; moptpy; ,Ue;J jg;gpf;fpd;wJ. fhrpypq;Nf];tuh; Myaj;jpd; mopTf;F gpd;du; mq;Ftho;e;j kf;fs; Miuak;gjpf;F ,lk;ngau;fpd;wdh;.⁸ mth;fs; G+ner;rpKidapy; tho;e;J ,y;yhkpah;fspd; tUifahy; ,lk;ngau;e;j fhj;jhd; vDk; Ntld; topgl;l Nty; KFu;j;jj;ij nfhz;L Miuak;gjpia ikag;gLj;jp Myak; nkhd;iw cUthf;fp topgl Muk;gpj;jdu;.⁹ rpy fhyj;jpy; mt; fe;jd; Myaj;jij jq;fsJ fhrpypq;Nf];tuh; Myaj;jpd; ,bghLfspd; vr;rq;fis nfhzLte;J Myaj;ij Gzuikf;fpd;wdu;. ,jw;fpilapy; fz;b murd; tpkyj;uk#upad; Nkw;gb khNfhdpd; gl;ila Kiwia Muha;e;J mjd;gbNa XOfNtz;Lk; vdTk; fl;lisapLfpd;whd vd;gJk; tuhyhw;Wg;gjpthfpd;wJ¹⁰.

Nfhapy; Fsj;jpy; ,Ue;J Miuak;gjpf;F kf;fs; ,lk; ngau;eJ FbNawpa gpd;dUk; kf;fs; tUlhtUlk; G+irg;nghUl;fSlDk; JhgjPg cgfuzq;fSlDk; fe;jRthkp mya G+irnra;Ak; ek;gpkhUlDk; mope;j Nfhapypd; fiuapy; ge;jypl;L G+irapw;wp te;j eilKiwAk; ,q;F fhzg;gLs;sJ¹¹ vd;w jftYk; ,q;F ftdj;ij <u;g;gjha; cs;sJ.

,t; Nty; nfhz;L nry;Yk; rk;gph;jhak; Miuak;gjp fe;jRthkp Myaj;jpwF khw;wg;gLfpwJ. nfhf;fl;br;Nrhiy jhd;Njhd;wpag;gu; Mya flik nra;Nth; kw;Wk; mjpfhupfs; fhrpypq;Nf];tUf;F Mw;Wk; flikfis Miuak;gjp fe;jRthkpf;Fupa flikahf;fpdu;;.

,q;F ,d;Dnkhh; tplaKk; ftdpf;fj;jf;fJ fhrpypq;Nf];tuh; Mya njhlu;Gfis mg;gbNa Miuak;gjp fe;jRthkp Myaj;jpw;Fk; mjid rhu;e;j FUFy kf;fSk; gpd;gw;wp tUfpd;wdh;. kw;Wk; kz;Kid Nfhapy; Fsj;jpy; ,Ue;J ,lk; ngau;e;j FUFy kf;fs; Miuak;gjpapy; trpj;JtUfpd;wik Nghd;wtw;iw mtjhdpf;Fk; NghJ fhrpypq;Nf];tuh; Myaj;jpy; Miuak;gjpapy; ,g;NghJ thOk; FUFy kf;fSf;F ngUk;gq;fspg;G ,Ue;Js;sJ vd;gJ njspthfpd;wJ mj;Jld; kz;Kid Nfhapy;Fsj;jpy; ,Ue;J ,lk;ngau;e;jjhf $wg;gLk; ve;jNthu; r%fj;jpw;Fk; ,t; flik nfhLf;fg;gl ,y;iy. ,tw;Wld; Nkw;gb rk;gpu;jhak; rpy fhyq;fspy; rh;r;irf;Fs;shfpapUg;gJk; ,q;F ftdpf;fjf;fJ.

,g; gl;laKiw ,U jlitfs; cl;G+ry;fSf;Fs;shfpj; jtpj;jJ. jdpAz;zhg; G+ghyd; fhyj;jpYk; Nrhkehjtd;dpad; fhyj;jpYk; ,j;jilfs; Vw;gl;ld. jdpAz;zhg; G+ghyd; fhyj;jpy; FUFyj;jthpd; gl;laKiw myl;rpag;gLj;jg;ngw;wJ. ,jid jdpAz;zhg; G+ghyd; tprhhpj;jNghJ Nfhapy; nrg;NgLfSk; Vl;Lg;gpujpfSk; thrpf;fg;ngw;wd. nrg;NgLfspy; nrhy;yg;gl;lthW ,U gFjpapdUk; ele;J nfhs;sNtz;Lnkd jdpAz;zhg; G+ghyd; fl;lisapl;lhd;. mt;topNa ,UghyhUk; gpd;dH XOfyhapdH. jdpAz;zhg; G+ghyd; kNfhd; kd;ddhy; murdJ ,lj;Jf;F epakpf;fg;ngw;wtdhthd;.

Mf;fhyj;jpy; Njrj;J td;dpad; vd;Dk; xU cj;jpNahfkpUe;jJ. Nfhapy; nghJf;$l;lq;fSf;F ,tNu jiyikjhq;FthH. NjH tPjp tyk; tUk;NghJ Njrj;J td;dpaDk; mtdJ ghpthuq;fSk; Kd;Nd nry;y NjH mire;J Mbf;nfhz;L gpd;NdtUk;.

Mq;fpy muR Njrj;J td;dpik gjtpia ePf;fptpl;L murhq;fj;jpdhy; td;dpad; epakdk; nra;ag;gl;l fhyj;jpy; r.t. Nrhkehjid nfhf;fl;br;Nrhiyg; gFjpf;F td;dpadhf epakdk; nra;jJ. Nrhkehj td;dpad; flikiaVw;wpUe;j fhyj;jpy; NjNuhl;l fhyk; te;jJ. Njrj;J td;dpady;yhJ NtnwtUk; Njhpd; Kd;ghf gtdptutpayhJ. Vdf; nfhf;fl;br;Nrhiyg; gJjpapypUe;J Fuy; vOg;gg;ngw;wJ. ,J xU gpur;ridahf cUthfpw;W.

Nrhkehjtd;dpaH Miuak;gjpiar; NrHe;j FUFyj;jtuhthH. gpur;rid Kj;jNt td;dpadhh; mt;tUlk; NjNuhl;lk; elf;fhjthW fl;lis gpwg;gpj;jhH. NjNuhl;lk; ];jk;gpjepiyaile;jJ. gpur;rid mg;NghjpUe;j fpof;Fkhfhz murhq;f mjpgUf;F nrd;wJ. murhq;f mjpgH gpwpkd;Jiu mtHfs; jfuhWfis ed;F tprhhpj;j nghOJ nrg;NgLfSk; fy;ntl;LfSk; thrpj;J tpsf;fg;gLj;jg;ngw;wd. gpwpkd; JiuatHfs; Njrj;J td;dpikAk; murhq;f td;dpikAk; xNu me;j];J mjpfhuKilaHfnsd;Wk; murhq;f td;dpad; Njrj;J td;dpadplj;ij epug;Gtjhy; murhq;f td;dpad; Njrj;j td;dpadplj;ij epug;gtjhy; murhq;f td;dpad; Njrj;J td;dpadpd; toikfs; flikfs; nra;tjpy; jtwpy;iy vdTk; jPHg;gspj;jhd;. mg;Gwk; epiyikfs; toikf;Fj;jpUk;gpd. ¹²

Nkw;gb rk;gpu;jha rh;r;ir mjd; gpd;du; rupahd jPu;gG toq;fg;gl;lik vd;git khNfhdpd; gl;laj;jpy; FUFyj;jtNu ,f;flikfSf;F cupath; vd;gJk; cWjpahd nra;jpahfpd;wJ.

,f;fl;Liu Mq;fhq;F fhzg;gl;l jfty;fis XNu Neh; Nfhl;by; itj;J ghu;j;J>  ,Ur%fq;fspfpilNa fhzg;gl;l ghuk;gupa njhlu;Gfis gjpTnra;Ak; vz;zj;NjhL tiuag;gl;lJ. ,g;gbahd tplaq;fis Ma;TfSf;fhd njhlf;fkhNt fUjp> kl;lf;fsg;G Njrj;jpd; Ma;Tj;Jiwapy; jlk; gjpj;jth;fs; ek;Njrj;jpy;  kiwe;J fplf;Fk; gy;NtW gz;ghl;L eilKiwfis  Njb gazpf;Fk; NghJ kl;lf;fsg;G Njrj;jpd; tuyhw;wpd; KOikj;jd;ikia miltjw;F VJthf mikAk;.

crhj;Jiz –

1.   jkpo; Mtz kfhehL 2013> gf; - 271

2.   kl;lf;fsg;G tuyhW xu; mwpKfk 2005; gf; - 149

3.   MiuA+u; fe;jd; 1999 gf; - 31

4.   MiuA+u; fe;jd; 1999 gf; - 33

5.   kz;Kidg;gw;W gpuNjr rhfpj;jpa tpoh kyh; 1997 gf;- 37

6.   khNfhd; tuyhW 2005 gf; -54

7.   MiuA+u; fe;jd; 1999 gf; - 36

8.   kz;Kidg;gw;W gpuNjr rhfpj;jpa tpoh kyh; 1997 gf; - 37

9.   MiuA+u; fe;jd; 1999 gf; - 34

10.  NjNuhl;lk; - 1998 gf; - 71

11.  rpfuk; - 2009 gf; - 38

12.  MiuA+u; fe;jd; 1999 gf; - 36

நோர்வேயில் இன்னியம் தந்த பேராசிரியர் பாலசுகுமார்

நோர்வேயில் இன்னியம்.
முற்காலத்தில் மக்கள் நாடகங்களை இசையோடு பாடி, ஆடி நடித்தனர். அவற்றைக் கூத்து என்பர். இலங்கையில் மட்டக்களப்பு, மன்னார், யாழ்ப்பாணம், மலையகம் ஆகிய பகுதிகளில் நடைபெறும் கூத்துகள் முக்கியமானவை. இன்னியம் என்றால் பல இசைக் கருவிகளைக் கூட்டாக இசைத்தல் என்று பொருள்படும். இன்னியத்துடன் ஆடலும் கொண்டு தமிழரின் பாரம்பரிய மரபுரீதியாகப் பேணப்படும் கலையாக இன்று இன்னியம் விளங்குகின்றது.
நோர்வேஜிய சமூகத்துடனான இணைவாக்கம் இன்றியமையாததாக இருந்ததாலும் தமிழர் ஒருங்கிணைப்புக்குழுவின் தீவிர முயற்சியால் 10.04.1996 இல் தமிழர் வள ஆலோசனை மையம் பதிவு செய்யப்பட்டது. திரு யோகராஜா பாலசிங்கம் அவர்கள் தமிழர் வள ஆலோசனை மையத்தின் இணைப்பாளராக இருந்த காலத்தில், கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த முன்னாள் கலைப்பீடாதிபதி பாலசிங்கம் பாலசுகுமார் அவர்களை இலண்டனிலிருந்து வரவழைத்து, ஒஸ்லோ வாழ் தமிழ்க் கலை ஆர்வலர்களின் மாணவர்களுக்கு இன்னியம் அறிமுகமானது.
2009 ஆம் ஆண்டு பொங்கல் விழாவின்போது மரபுரீதியாகப் பேணப்படும் தமிழ் அடையாளமான இன்னியத்தினை அரங்கம் காண, பலர் காத்திருந்தனர். 18.01.2009 அன்று தமிழர்களின் இசைக்கருவிகளான பறை, உடுக்கு, மத்தளம், சல்லரி, றபான், சங்கு, தப்பட்டை, எக்காளம் உள்ளிட்ட இசைக் கருவிகளுடன் ஆடல் பாடல்களும் இணைந்து இன்னியம் தமிழர் வள ஆலோசனை மைய கட்டடத்தில் பல சவால்களுக்கு மத்தியில் நடைபெற்றது. ஏறத்தாழ 50 மாணவர்கள் இன்னியத்தில் பங்கேற்றனர். இதில், எதிர்பாராதவிதமாகத் தமிழர் பகுதியில் நடைபெற்ற இன அழிப்பின் காரணமாகப் பங்கு கொண்டவர்களும் நடத்தியவர்களுமே கலந்துகொண்டனர். அத்துடன், பங்குபற்றிய மாணவர்களுக்கு சான்றிதழும் வழங்கப்பட்டது.
2013 இல் திரு உதயகுமார் ஆறுமுகம் அவர்கள் தமிழர் வள ஆலோசனை மையத்தின் இணைப்பாளராக இருந்த காலத்தில், முன்னாள் கலைப்பீடாதிபதி பாலசிங்கம் பாலசுகுமார் அவர்களை இலண்டனிலிருந்து வரவழைத்து ஒஸ்லோவை அண்மித்த கலைப்பாட மாணவர்களை ஒன்றிணைத்து 19.01.2013 அன்று தமிழர் திருநாளில் இன்னியமானது அரங்கேறியது. தமிழர் வள ஆலோசனை மையமும் அன்னை பூபதி தமிழ்க் கலைக் கூடங்களும் இணைந்து தமிழர் விழா 2013 ஏயடாயடட யுசநயெ என்ற இடத்தில் நடைபெற்றது. இதற்கு வார்சா பல்கலைக்கழக இருக்கை பேராசிரியராக இருந்த அ. ராமசாமி அவர்களை சிறப்பு விருந்தினராக அழைத்திருந்தோம்.
மரபுக் கலை இசையை மாணவர்கள் மிகக்கச்சிதமாக வாசித்தனர். விழாவின் போது இடம்பெற்ற இந்த வாத்தியக் குழுவின் இன்னியமும், ஆட்டமும் பார்வையாளர்கள் பலரையும் கவர்ந்திருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது. தொடர்ந்தும் தமிழர் விழாவில் இன்னியம் மிகச்சிறப்பாக நடைபெறுகிறது. இசைப் பகுதியினை திருமதி வாசுகி ரங்கன் அவர்களும், நடனப் பகுதியை திருமதி கங்கா ஜெயராஜ் அவர்களும் வழிநடத்திச் செல்கின்றனர். இவர்கள் அன்னை பூபதி தமிழ்க் கலைக்கூட றொம்மன்வளாக கலை ஆசிரியர்கள் என்று கூறிக்கொள்வதில் பெருமையடைகின்றோம்.
தமிழரின் பாரம்பரிய பண்பாட்டு இன்னிய இசைக்கருவிகளைச் சிறுவர்களிடத்தே பயிற்றுவித்து எமது பண்பாட்டு விழுமியங்களைக் காக்கவேண்டும். தடைகளைத் தாண்டி நம் அடையாளத்தை நாமே பாதுகாக்க முன்வரவேண்டும். இதற்குக் கலைஆசிரியர்கள், பெற்றோர், பிள்ளைகள் அனைவரும் தமது நிறைவான ஒத்துழைப்பினை வழங்க வேண்டும் என்று உரிமையோடு கேட்டுக் கொண்டு, இனிவரும் காலங்களில் இன்னும் சிறக்கவேண்டும்.
இன்னியத்தினை நோர்வேயில் நம்பிக்கையோடும் அர்ப்பணிப்போடும் திரு பாலசிங்கம் பாலசுகுமார் அவர்களுடன் தோள்நின்று உருவாக்கியவர்களுக்கும் இனிவரும் காலங்களில் இன்னும் சிறப்பாகக் கொண்டு செல்பவர்களுக்கும் நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.
மரபுரீதியாகப் பேணப்படும் தமிழரின் இன்னியம் வாழ்க!
பாலசுகுமார் அவர்களின் பணி தொடர்க!

திருமதி அருள்நிதி இராதாகிருஷ்ணன்
முன்னாள் நிர்வாக உறுப்பினர்
தமிழர் வள ஆலோசனை மையம்.

தமிழாட வந்தவனே

kPd;ghLe; Njdhl;bd; khz;ghL fiyjd;idj;

jhdhbj; je;jtNd! jkpohl te;jtNd!

Neupir Mrpupag;gh

,yq;if Nte;jd; ,uhtz;zd; $j;jjdhy;

,yq;F GfnohL jpfo;fpd;w fiyQNd!

$j;Jf; fiyapw; nfhopf;F koif

thu;j;Jj; je;J thd;Gfo; nfhz;ltNd!

mfit mWgjpy; mbitf;Fk; md;GUNt!

jfNt> jkpo;j;jha; je;j cwNtAid

tho;j;jy; vd;gJ viknayhk; kfpo;tpy;

Mo;j;jy; jhNd! thopeP gy;yhz;L!

<uhapu khz;lha; ve;jkpou; jhq;nfhz;l

rPuha;r; rpwe;jpl;l nre;jkpo;f; $j;jJ

jhoj; jfhnjd; jdpg;Ngu; tpUg;gpy;

<oj; jkpou;Gfo; ,ak;G fiyaha;

Mjpj; jkpou; Mba $j;njhL

thj;jpaf; fUtpfs; thfha; ,izaeP

gpd;dpa fiyNa gpd;dhspy; ,q;F

,d;dpa khfp ,d;gk; tpisj;jJ!

tof;fpof;Fq; fiyfSf;Fg; Gj;Japu; Cl;bf;

fpof;fpyq;if kz;zpd; fPu;j;jp nrhd;dtNd!

njs;Sjkpo; Xiraijj; Njrq; fle;Jk;

ms;spj; njspj;jpl Mde;jq; nfhz;Nl

es;spuTr; #upa ehnlDk; Nehu;Nt

gs;spNjhWk; $j;jpidg; gapw;wp kfpo;e;jtNd!

Qhyk; Nghw;Wew; wkpo;g;gzpapy;

ghy RFkhnud; NgupUf;Fk;> GfopUf;FNk!

புலவர் உமைபாலன்
நோர்வே

கோணேசர் கல்வெட்டு கூறும்" மருங்கூர் தானத்தார்" -விஜயராஜா எட்வின்

கோணேசர் கல்வெட்டு கூறும் ‘மருங்கூர்தானத்தார்’ - விஜய்

இலங்கைத் தமிழரின் வரலாற்றைக்கூறும் நூல்களில் ஒன்றான “கோணேசர்கல்வெட்டு” கூறும் “மருங்கூர் தானத்தார்” பற்றி ஆராய்வது  இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

ஏட்டுப் பிரதியாக இருந்த “கோணேசர்கல்வெட்டு” முதன் முதலாக வல்வைக.சின்னத்தம்பிப்பிள்ளை அவர்களால் 1887ஆம் ஆண்டிலே அச்சிட்டு வெளியிடப்பட்டது.தொடர்ந்து பல பதிப்புக்கள் வெளிவந்துள்ளன. 1993 ஆம் ஆண்டில் பண்டிதர் இ.வடிவேல்என்பவரால் பதிக்கப்பட்டதும் முதன்முதலாகஅவரால் உரையெழுதப்பட்டதும் பேராசிரியர்சி.பத்மநாதன் அவர்களின் ஆராய்ச்சிக்குறிப்புக்களையும் கொண்டதுமான“கோணேசர் கல்வெட்டு” என்னும் நூலைமையமாகக் கொண்டமைகிறது இக்கட்டுரை.

கோணேசர் கல்வெட்டு

கோணேசர் கல்வெட்டு>கவிராஜவரோதயன் என்பவரால்;பதினேழாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பெற்றிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது.எனினும் இந்நூலை முற்காலச் சரித்திரநிகழ்ச்சிகள் பற்றி விபரிக்கிற நூலாகவேகொள்ள வேண்டியுள்ளது. ஏனெனில்> இந்நூல்இதற்கு முன்னர் தோன்றிய “செப்பேட்டுப்பெரியவளமைப் பத்ததி” யை மூலநூலாகக்கொண்டே எழுதப்பட்டுள்ளது. மேலும்>இந்நூலின் சிறப்புப் பாயிரத்தில் “குளக்கோட்டுமன்னன் சொற்படி சொல்லனவே / கல்வெட்டுப்பாட்டெனப் பாடினான் ..." எனவரும் அடிகள்>குளக்கோட்டு மன்னன் சொல்லி வைத்தவிஷயங்களை கல்வெட்டாகப் பாடியதாகவேகூறுகிறது. எனவே இந்நூல் பதினேழாம்நூற்றாண்டிற்கு முற்பட்ட காலச் சரித்திரநிகழ்ச்சிகள் பற்றி அதாவது குளக்கோட்டுமன்னன் காலத்து சரித்திர நிகழ்ச்சிகள் பற்றிக்கூறுகின்ற நூலாகவே கொள்ளவேண்டியுள்ளது.

அதேவேளை, “திருகோணமலைப்பிராந்தியத்திலுள்ள சாசான வரலாறுகளையும்அவற்றின் பொருள் மரபினையும்அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாகிய ஒருதொடர்ச்சியான இலக்கிய மரபினைப்பிரதிபலிக்கின்ற நூலாகவே கோணேசர்கல்வெட்டு அமைந்துள்ளது” எனப் பேராசிரியர்சி.பத்மநாதன் குறிப்பிடுகின்றமையையும்கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

கோணேசர் கல்வெட்டு கூறும் மருங்கூர் மற்றும் தானத்தார்

கோணேசர் கல்வெட்டு> குளக்கோட்டுமன்னன் கோணேஸ்வரக் கோயில்தொழும்புகள் செய்வதற்காக “தமிழ்நாட்டிலிருந்து குடிமக்களை அழைத்துக்கொண்டு வந்து திருகோணமலையில்குடியமர்த்தியதையும்> அந்தக் குடிமக்களைநீதிதவறாமல் ஆட்சி செய்தவற்கு குறுநிலமன்னர்களைப் போல வன்னிமைகளைஅமர்த்தியதையும்” விபரிக்கின்றது. கோணேசர் கல்வெட்டின் இரண்டாம் பாடலில்>

“சொல்லரிய திரிகயிலைப்பெருமையெல்லாம்தூயபுராணக்கதையிற் சொன்னதுண்டு

வல்லதொரு வன்னிமையுந்தானத்தாரும் வரிப்பத்துமாமிவர்கள்வந்தவாறும்

நல்லதொரு பூசைவிதி நடக்குமாறும்நடந்தனதன்மே லினிநடக்கும்நடத்தையாவும்

சொல்லனவே சோதிடத்தின்நிலையேகண்ட கவிராசன்வருங்காலஞ்சொல்லும் சீரே.”

என வன்னிமை> தானத்தார்> வரிப்பத்தர்ஆகியோர்கள் ‘வந்தவாற்றை’ கவிராசன்சொல்லத் தொடங்கினான் என்ற தகவல்கூறப்படுகிறது.

ஐந்தாம் பாடலில் மருங்கூரிலிருந்துவளவரின் நல்லோரை திருகோணமலையில்குடியேற்றியமை பற்றிய தகவல்கூறப்பட்டுள்ளது. ஆறாம் பாடலில்> மருங்கூர்வளவரின் நல்லோர் அதாவது தானத்தார்பற்றிய தகவல்கள் கூறப்பட்டள்ளன.

“இத்தலத்தில் அரன் கயிலைஆலயத்தில் இயன்ற அறைதனில் முதல்இருப்பு நாட்டி

நித்தம் வரவாகும் பொருள்களோடுநிதம் பூசைச் செலவெழுதநியமஞ்செய்து

அத்தர்முன்னர் ஆலாத்தி நடனமிடல்பன்றிகுற்றல் அதிகப்பட்ட அரனுக்கீதல்

இத்தனையும் தானத்தார்செய்வீரென்ன எழுகுடிக்குஇராயப்பட்டம் ஈந்தன் வேந்தன்.”

இப்பாடல் மூலம் தானத்தார்; இருப்பு மற்றம்செலவெழுதல்> அத்தர் முன்னர் ஆலாத்திஎடுத்தல் - நடனமிடல்> பன்றி குற்றல்>அதிகப்பட்ட அரனுக்கீதல் (அரனுக்கு பட்டாடைஇடல்) என்பவற்றை செய்வீரெனகுளக்கோட்டான் பணித்தமை பற்றிய தகவல்கூறப்பட்டுள்ளது.

உரையில்> “இறைவன் திருவுலா வரும்போதுதானத்தார் குடியைச் சேர்ந்த பெண்கள்ஆலாத்தி எடுக்க வேண்டுமென்றும்>இன்னின்ன குடியைச் சேர்ந்தவர்கள்நடனமாடவும்> பன்றி குத்தவும்> அரனுக்குப்பட்டாடை இட வேண்டுமெனவும் திட்டம்பண்ணி…” யதாகக் கூறப்படுகிறது. உரையில்இன்னின் குடியைச் சேர்ந்தவர்கள் என வரும்பகுதி மயக்கத்தை தருவதாக அமைகிறது.ஆனால் செய்யுளில் தானத்தார் கடமைபற்றியே விபரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

குடியேற்றங்கள் பற்றிய விபரங்களைக் கூறும்கோணேசர் கல்வெட்டின் உரைப்பகுதியில்>“மருங்கூர் வன்னிபம்” எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுபலருடைய பெயர்கள்> செய்ய வேண்டியதொழும்புகள் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளன. ஆனால்> தானத்தரை வன்னிபமாகக் கொள்ளமுடியுமா என்ற வினா எழுகிறது. அதேவேளை,கோணேசர் கல்வெட்டின் உரைப்பகுதியில்;குடிகளுக்குரிய பணிகள் பலவாறாகவும்கூறப்பட்டுள்ளது.

கோணேசர் கல்வெட்டில் கூறப்படும்மருங்கூர் மற்றும் தானத்தார் பற்றிய தேடல்,இலங்கைத் தமிழரின் வரலாறு பற்றிய புதியதகவல்களை வழங்கக் கூடியதொன்று. 

முற்காலப் பாண்டியர் துறைமுகப்பட்டினமான மருங்கூர்

மருங்கூர்ப் பட்டினம், முற்காலப் பாண்டியர் துறைமுகங்களில் ஒன்றாகும். முற்காலப் பாண்டியர் துறைமுகப் பட்டினங்கள்என்பது இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டசங்க காலத்து பாண்டியர் துறைமுகங்களாகும்.முத்துக்குளித்தலுக்கும் முத்து வணிகத்திற்கும்பெயர் பெற்றிருந்த முற்காலப் பாண்டியர்துறைமுகப் பட்டினங்களில் கொற்கை>மருங்கூர்> அழகன் குளம் போன்றவைகுறிப்பிடப்படுகிறது. மருங்கூர் துறைமுகப்பட்டினமாக விளங்கிய காலத்தில் துறைமுகப்பட்டினமாக விளங்கிய அழகன்குளம்கி.மு.நான்காம் நூற்றாண்டு முதல்கி.பி.ஐந்தாம் நூற்றாண்டு வரை சிறப்புடன்விளங்கி இருந்துள்ளது.

மருங்கூர்ப்பட்டினம் துறைமுகத்தைப்பற்றி நக்கீரர் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன.இப்பாடல்களில், மருங்கூர்ப்பட்டினம்வங்கக்கப்பல்களில் வாணிகம் செய்வோர்வாழுமிடம் எனவும், கடலோர ஊணூரைஅடுத்து மருங்கூர்ப் பட்டினம் இருந்தது எனவும்,ஊணூர் அரசன் தழும்பன்; மருங்கூர்ப்பட்டினஅரசன் வழுதி, அரசன்  வழுதி, ‘பசும்பூண்-வழுதி’ எனச் சிறப்பிக்கப்படுகிறான் எனவும்அகநானூறு 227-18, நற்றிணை  258 மற்றும் 358ஆம் பாடல்களில் குறிப்பட்டுள்ளன  என்ற தகவல்களை விக்கிபீடியா தருகிறது.

 சங்க இலக்கியமான மதுரைக்காஞ்சியில்> கப்பல்கள் இத்துறைமுகத்தில்தங்கிருந்த காட்சி வெள்ளத்தைமுற்றுகையிடும் மலை போல்காட்சியளித்தாகவும், மருங்கூர்பட்டினமும்ஊனூரும் சேர்ந்து நெல்லூர் அல்லது சாலியூர்எனப் பெயர் பெற்றிருந்தன எனவும்கூறப்பட்டுள்ளது. நெல் என்பது சாலி எனவும்வழங்கப்படுவதால் நெல்லூர்> சாலியூர் எனவும்வழங்கி இருக்கலாம். எனவே தாலமி என்றகிரேக்க அறிஞர் கூறியுள்ள சாலியூர் இந்தச்சாலியூரே என நாம் கருதலாம் என்கிறார்சொப்னா தனது பாண்டியர்துறைமுகப்பட்டினங்கள் என்ற கட்டுரையில்.

மருங்கூர்ப் பட்டினம் தோட்டங்களையும்>காயல்களையும் உப்பங்கழிகளையும்> செல்வம்கொழிக்கும் கடைத்தெருக்களையும் கொண்டுவிளங்கியதை பாண்டி நாட்டுப் புலவரானநக்கீரர் 'விழுநிதி துஞ்சும் நீறுபெறு திருநகர்>இருங்கழிப் படப்பை மருங்கூர்ப் பட்டினத்து>எல்லுமிழ் ஆணவம்' (அகம்: 227:19-21) என்றும்காவிரிப்பூம்பட்டினத்தைப் போல் ஊணூரும்மதிலையும் அகழியையும் கொண்டுவிளங்கியதை 'கடிமதில் வரைப்பின் ஊணூர்உம்பர்” – (அகம்; 227: 18)> என்றும் ஊணூரைச்சூழ்ந்து வயல்கள் இருந்ததை 'முழங்கு> கடல்ஓதம் காலைச் சொட்கும் நெல்லின் ஊணூர்”என்றும் மருதன் இளநாகனார் குறிப்பிடுவதைச்சுட்டிக் காட்டுவார் மயிலைசீனி.வேங்கடசாமி.

தென்னிலங்கை வளஞ்சியர்

பாண்டியர் துறைமுக மற்றும் வணிகநகரங்களிலும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ளபகுதிகளிலும் ஏற்றுமதியைக்கண்காணிப்பதற்கான உள்ளூர் வணிகர்கள்>பண்டங்களை மாற்றுவதற்கான உள்ளூர்மற்றும் வெளிநாட்டு இடைத்தரகர்கள்>இறக்குமதியைக் கவனிக்கும் வெளிநாட்டுவணிகர்கள் போன்றவர்கள் அமைத்தநகரங்களும் பட்டினங்களும் இருந்தன.அவற்றுள் மலை மண்டலத்து குதிரைச்செட்டிகள்–நகரத்தார்-மணிக்கிராமத்தார்>சாமகபண்டசாலிகள் – நானாதேசிகள்>திசையாயிரத்து ஐநூற்றுவர்> பதினெண்விசயத்தார்-தென்னிலங்கை வளஞ்சியர் எனப்பல வணிகக் குழுக்கள் இருந்துள்ளன. 

தென்னிலங்கை வளஞ்சியர்>தென்னிலங்கையிலிருந்து பாண்டியர்பட்டினங்கள் மூலமாக வணிகம் செய்தவர்கள்.இவர்களின் குடியிருப்புகள் அருப்புக்கோட்டை>சோழபுரம் முதலிய ஊர்களில் இருந்ததைஅடுத்து இவர்களின் வணிகம் தமிழகத்தில்அக்காலத்தில் நிலையானதொன்றாய்இருந்ததை அறிய முடியும் என்ற கருத்துப்பலராலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

குடுமியான்மலைக் கல்வெட்டு கூறும்மருங்கூர் மற்றும் தானத்தார்

தமிழகத்தின் தொன்மையானகுடுமியான்மலைக் கல்வெட்டில் மருங்கூர்>தானத்தார் பற்றிய தகவல்களுடன் ஈழம் பற்றியசில தகவல்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.இக்கல்வெட்டுக்கள் பற்றிய தகவல்களை ‘மேற்றளியாரும் நலக்குன்றத்தாரும்’என்ற மூன்று தொடர் கட்டுரையில் விளக்கியிருக்கிறார் இரா.கலைக்கோவன். 

கி.பி 10ம் நூற்றாண்டுக் கல்வெட்டுக்களில் இவ்வூர் திருநலக்குன்றம் என்றும் 14ம் நூற்றாண்டு கல்வெட்டில் சிகாநல்லூர் என்றும் கடவுளின் பெயர் குடுமியார் என்றும் 17 - 18ம் நூற்றாண்டு கல்வெட்டில் குடுமியான்மலை என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது. தற்போது இவ்வூர் பெயர் குடுமியான் மலை என்றே வழங்கப்படுகிறது. இங்கு மொத்தம் 120 கல்வெட்டுகள் உள்ளன. இவை இப்பகுதியின் அரசியல் பொருளாதார வரலாற்றினையும் இக்கோயிலுக்கு கொடையளிக்கப்பட்ட விபரங்களையும் தெரிவிக்கின்றன. “குன்றியூர் நாட்டை உள்ளடக்கியிருந்த கோனாடு பிற்காலச் சோழர் கல்வெட்டுக்களில் தொடக்கத்தில் இரட்டாயாடி கொண்ட சோழவளநாடாகவும் பின்னர்கடலடையாதிலங்கை கொண்ட சோழவளநாடாகவும் அறியப்பட்டது” என்கிறார் இரா.கலைக்கோவன்.

குடுமியான்மலைக் கல்வெட்டில்மருங்கூர் பற்றிய தகவல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.  நலங்குன்றத்துகைக்கோளார் ஜயதுங்கநாயகன், இறைவன்தேவதானமான மருங்கூரை விலைக்குப்பெற்று அனுபவித்து வந்தார். கோனாட்டுநாட்டாரும் கோயில் தானத்தாரும்அந்நிலத்துக்குரிய பங்காகஜயதுங்கநாயகனைத் திருக்கோபுரத்திருப்பணிக்கு மூன்று அச்சு அளிக்குமாறுசெய்தனர் என்ற தகவல் ஒரு கல்வெட்டில் (131)கூறப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் ஒரு மா நிலத்துக்குகடைமை, வினியோகம் உட்பட எண்கலநெல்லும் கீழிறையும் என மருங்கூர் நிலம்முழுமைக்கும் வரி இறுக்குமாறு செய்தனர்.இம்மருங்கூர் நிலம் பின்னாளில் சண்டேசுவரவலையாகபட பொன்னம்பலவன் உய்யவந்தபெருமாளான காங்கேயருக்குக் காணியாகவிற்கப்பட்டது. ஜயதுங்கநாயனின்உறவினரான புவனிமுழுதுடையபல்லவதரையன்> அவரும் அவருடையபிள்ளைகளும் மருங்கூரில் இல்லாமையால்நிலம் பற்றிலியாக உள்ளதொன்றுகாங்கேயராயரிடம் சொன்னார். என்ற தகவல்ஒரு கல்வெட்டில்(131) கூறப்பட்டுள்ளது.

குடுமியான்மலைக் கல்வெட்டில்தானத்தார் பற்றிய தகவல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.  குடுமியான்மலைக்கல்வெட்டுக்களில்> “கோனாட்டுக் காரையூரில்மன்னர் வீரபாண்டியர் இருந்தபோது கோயில்தானத்தார் சந்தித்துக் கோயிலுக்குச்சொந்தமான மேல்மணநல்லூரில் நிலத்தைஇறையிலியாக்க வேண்டினர்.”, (53) “கடலடையாதிலங்கை கொண்டசோழவளநாட்டு நாட்டாரும் கோயிற்தானத்தாரும்..” நிலம் விற்றமை(117)தொடர்பான தகவல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

வீரபாண்டியரின் பதின்மூன்றாம்ஆட்சியாண்டில் நலக்குன்ற இறைவனின்திருக்கற்றளி சீர்குலைந்தமையாலும்அக்குலைவை நேர் செய்யப் பொருள்இல்லாமையாலம் கடலடையாதிலங்கைகொண்ட சோழ வளநாட்டாரும் கோயில்தானத்தாரும் இணைந்து இறைவன்திருநாமத்துக் காணியாக விளங்கியஇலுப்பைக்குடிக் குளம், வயல் இவற்றுள் ஒருபகுதியை நலக்குன்றத்து தேரடியார்தக்கையாண்டாள் மகள் நாச்சிக்கு 73,3000 அன்றாடு நற்புதுக்காசுக்கு விற்றனர், (45)இந்நிலத்திற்கான ஆவணமொன்றிலும்நாட்டார் சிலரும் கோயில் தானத்தாரும்கையெழுத்திட்டுள்ளனர். கையீடு எனும்அவ்வோலை> இவ்வாவணத்தில் நாட்டாரையும்தானத்தாரையும் கிழிப்புணையாகபணமுடிப்பிற்குப் பொறுப்பாளர்களாகஅடையாளப்படுத்துகிறது (46) கோணாட்டுமுத்தரையன் உள்ளிட்டாருக்கு அவர்தம்செயற்பாடுகளைச் சுட்டி கோயில் தானத்தார்பிடிபாடு அளித்தனர். அவரின் சில செயல்கைளஇனி வேண்டாம் என்றும் சில நன்மைகளைமட்டும் செய்யுமாறும் தானத்தாரும் ஊராரும்தேவப்படும் நன்மைக்கு உண்டான செயல்கள்செய்து இருக்குமாறு உத்தரவாயிற்று. (142)போன்ற தகவல்களும் இக் கல்வெட்டுக்களில் கூறப்பட்டுள்ளன.

குடுமியான்மலையிலுள்ளகல்வெட்டுக்களில்> முதற் பராந்தகனின்முப்பத்து மூன்றாம் ஆட்சியாண்டின் போது ஈழப்போருக்குச் சென்ற பராந்தகன் பற்றிக்கூறப்பட்டுள்ளது> “ஈழமும் கொங்குமண்டலமும் கொண்டு வல்லானை வென்றபெரும்பற்றப்புலியூரில் வீராபிஷேகம்>விஜயாபிஷேகம் செய்து கொண்டவராகவீரபாண்டியரைப் பெருமைப்படுத்துகின்றன.”என்கிறார் இரா.கலைக்கோவன்.

இக்கல்வெட்டுக்கள் பலகாலத்திற்குரியனவாகும். சில முற்பட்டவை.பலவற்றின் காலத்தை கி.பி 7 ஆம்நூற்றாண்டாக அல்லது அதற்குச் சற்றுமுற்பட்டதாகக் கொள்ளலாம்.

திருவண்ணமாலைக் கோயில்கல்வெட்டுக்களிலும் கோயில் அதிகாரிகளில்ஒருவராக தானத்தார் என்போர்குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.(2)கும்பகோணத்திலுள்ள தலைஞாயிறுஎன்றழைக்கப்படும் கருப்பறியலூர் கோயில்கல்வெட்டுக்களிலும் தானத்தார் பற்றியகுறிப்புக்கள் உள்ளன.(3)

முதலாம் இராஜராஜனின் கல்வெட்டுகள்வளஞ்சியரை> தென்னிலங்கை வளஞ்சியர்என குறிப்பிடப்படுகின்றன. வேள்விக்குடிகோவிலின் ஒரு பகுதியை வளஞ்சியரும்திசையாயிரத்து நூற்றுவரும் கட்டச்செய்தனர்எனக் இக்கல்வெட்டு கூறுகிறது. (4>5)தென்னிலங்கை வளஞ்சியர் மற்றும் வளஞ்சியர் தொடர்பான தகவல்கள்வேள்விக்குடி கோவில் பற்றியும் கண்டியூர்பற்றியும் தொடர்புபட்டுள்ளது. வேள்விக்குடி, கண்டியூர் தொடர்பான தகவல்கள் இலங்கைத்தமிழர் பற்றிய பல தகவல்களைத் தருவன.

இத்தகவல்களினூடாக, கேரளப்பகுதியில் வாழ்ந்த ஈழவர் சமூகம் பற்றியும்அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. அதேவளை,திருக்கோணேஸ்வரம் உட்பட வேறு சிலஈழத்துக் கோவில்கள் பற்றிய தகவல்கள்நாயன்மார் காலத்தில் தமிழகத்தில்அறிமுகமாகியிருந்தமை பற்றியும் அறியக்கூடிய வாய்ப்புண்டு. இவை, தனித்து ஆய்வுசெய்யப்பட வேண்டிய  விடய ங்களாக அமைகின்றன.

கன்னியாகுமாரி மாவட்டத்தில்அமைந்துள்ள மருங்கூர்

கன்னியாகுமாரி மாவட்டத்தில் மருங்கூர்என்ற ஊருண்டு. இது கன்னியாகுமாரிமாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள ஒருபேரூராட்சியாகும். சுதந்திரத்துக்குப்பின்கேரள மாநிலத்தோடு இணைந்திருந்த குமரிமாவட்டம், பின்னர் மக்களின் தொடர்போராட்டங்களால் 1956-ல் தமிழகத்துடன்இணைக்கப்பட்டது. மாவட்டத் தலைநகர்,நாகர்கோவில்.

முற்காலப் பாண்டியர் துறைமுகமாகவிளங்கிய மருங்கூர்ப் பட்டினமே, தற்போதுமருங்கூர் என அழைக்கப்படுகிறது போலத்தெரிகிறது. சிலர் அழகன் குளமே மருங்கூர்ப்பட்டினம் எனக் கூறுகி ன்றனர்.

இம்மருங்கூர் பற்றிய தகவல்களைவிக்கிபீடியா உட்பட பல்வேறு வலைத்தளங்கள்மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம். இம்மருங்கூரின்அயலில் கொட்டாரம்> நல்லூர்> புத்தளம் ஆகியபேரூராட்சிகள் உள்ளன. திருகோணமலையில்கொட்டியாரம்> நல்லூர் என்ற பெயர்கள்பிரசித்தமானவை. இம்மருங்கூர்> சங்ககாலப்புலவர்களான மருங்கூர் கிழார்பெருங்கண்ணனார்> மருங்கூர்ப் பட்டிணத்துச்சேந்தன் குமரனார்> மருங்கூர்ப் பாகை சாத்தன்பூதனார் ஆகிய சங்கப் புலவர்கள் வாழ்ந்தஇடமுமாகும்.

கோனேசர் கல்வெட்டில் கூறப்பட்டுள்ளதானத்தார் என்னும் சமூகத்தினர்திருகோணமலையில் வாழ்ந்தமைக்கான வேறுதகவல் ஆதாரங்களும் உண்டு. தானத்தார்என்னும் குடிகள் பற்றிய செய்திகள் தம்காலத்தில் மக்கள் மத்தியில் நிலவியதைஅறிந்து> “கோணேசர் கல்வெட்டு”முன்னுரையில் கூறியிருக்கிறார் இ.வடிவேல்.இலங்கைத் தமிழரின் வரலாற்றைக் கூறும்மற்றொரு நூலான வையாபாடலிலும் மருங்கூர்மற்றும் தானத்தார் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளது.

1. கோணேசர் கல்வவெட்டு>கவிராஜவரோதயன் இயற்றியது. 1993.

2. சொப்னா, 2012. பாண்டியர்துறைமுகங்கள், சொப்னா, 2012

 (http://www.yarl.com/forum3/topic/106076-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AE%BF%E0%AE%AF%E0%AE%B0%E0%AF%8D-%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%B1%E0%AF%88%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%8D/#comment-786227)

2. சங்க இலக்கியங்களில் வங்கக்கடல்துறைமுகங்கள்

 (http://vairamani-lakshmi.blogspot.com/2015/09/blog-post_97.html)

4. இரா.கலைக்கோவன்.  ‘மேற்றளியாரும் நலக்குன்றத்தாரும்’

(http://www.varalaaru.com/ design/ article.aspx?ArticleID=1040 )